Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, jako organ rzeczowo niewłaściwy, wydał postanowienie z naruszeniem przepisów o właściwości, co skutkowało stwierdzeniem jego nieważności przez sąd. Decyzja Prezesa w tej sprawie została wydana bez podstaw prawnych, naruszając zasady praworządności i prawidłowej procedury administracyjnej.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej nie posiadał legitymacji do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż nie spełniał warunków bycia wierzycielem według ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i potwierdził nieważność postanowienia IPN.

Ustawodawca wymaga, aby żołnierz zwolniony wskutek własnego wypowiedzenia pełnił zawodową służbę wojskową przez minimum 10 lat, bez doliczania służby w formacjach pozawojskowych, do nabycia prawa do świadczenia pieniężnego.

Decyzja o uchyleniu zawieszenia w czynnościach służbowych strażaka musi być wydana w trakcie trwania stosunku służbowego. Uchylenie takiej decyzji po zwolnieniu ze służby jest bezprzedmiotowe i nie uzasadnia wypłaty zawieszonego uposażenia.

Decyzja administracyjna o charakterze warunkowym, uzależniająca wykonanie obowiązku od terminu, może być zmieniona na podstawie art. 155 k.p.a. nawet po upływie tego terminu, jeżeli taki wniosek wpłynie przed jego upływem, a przepisy szczególne tego nie wykluczają.

Wykonywanie całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach zajmowanego stanowiska służbowego "starszy pilot" nie stanowi podstawy do przyznania dodatkowego wynagrodzenia, gdyż nie wykracza poza etatowe obowiązki służbowe.

Zastosowanie przepisów ustawy o obronie Ojczyzny w kontekście zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej jest zasadne, gdy żołnierz otrzyma dostateczną ocenę służbową; sąd nie kontroluje zasadności tej oceny. Decyzja organu jest zgodna z prawem, przy prawidłowym zważeniu interesów publicznych i indywidualnych.

Decyzja o skreśleniu z listy studentów musi uwzględniać wszystkie okoliczności mogące wpłynąć na uzyskanie zaliczenia, a organ nie może przekroczyć granic uznania administracyjnego poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego i przepisów wewnętrznych uczelni.