Dla obligatoryjnego zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, przewidzianego w art. 64a ustawy o pomocy społecznej, wymagane jest prawomocne orzeczenie sądu o pozbawieniu władzy rodzicielskiej, co nie obejmuje orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu całkowitym.

Organy administracyjne, wymierzając karę za przetwarzanie odpadów bez zezwolenia, powinny stosować przepis art. 189c k.p.a., sięgając do przepisów względniejszych subsydiarnie, a brak możliwości dokonania określonej miary może wpływać na przebieg postępowania decyzyjnego.

Zespół obiektów ograniczający się jedynie do budynków mieszkalnych nie stanowi zabudowy zagrodowej, gdy brak jest funkcjonalnego związku z gospodarstwem rolnym. Tylko budynki mieszkalne towarzyszące budynkom gospodarczym mogą spełniać warunki zabudowy zagrodowej.

Zaświadczenie o pracy w gospodarstwie rolnym może być wydane tylko na podstawie istniejących danych w rejestrach. Brak dokumentów uniemożliwia wydanie zaświadczenia, a organ nie ma obowiązku prowadzenia wyjaśnień na nowych dowodach.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję pierwszej instancji oparta była na prawidłowych podstawach naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, szczególnie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

W przypadku przewlekłego postępowania administracyjnego i bezczynności organu działania te mogą zostać uznane za rażące naruszenie prawa, będące podstawą do zasądzenia winy organu, co może rodzić konieczność nakładania sankcji finansowych.

Wobec nierezygnacji do 31 grudnia 2023 r. ze specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na dotychczasowych zasadach nie powstało. Skarga kasacyjna jest oddalona. (art. 63 ustawy o świadczeniu wspierającym)

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że lokalizacja inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko na obszarze oznaczonym jako tereny zabudowy mieszkaniowej i usług nieuciążliwych, niezgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, uzasadnia odmowę wydania decyzji środowiskowej.

Skarga kasacyjna na decyzję SKO i wyrok WSA oddalona. Utrzymanie decyzji odmownej dotyczącej środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia polegającego na skupie złomu, ze względu na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje organów administracyjnych, wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy z powodu sprzeczności w ustaleniach faktycznych i niewystarczającej oceny materiału dowodowego w zakresie lokalizacji magazynowania odpadów.

Dopuszczalne jest ustalenie podwyższonej opłaty za odprowadzanie ścieków naruszających warunki pozwolenia wodnoprawnego, jeśli zostanie wykazane przekroczenie wartości wskaźników zanieczyszczeń i brak przesłanek do odstąpienia od opłaty.

Decyzja organu administracyjnego, ustalająca wysokość administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, jeśli doręczona w ustawowym terminie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym mogło stwierdzić naruszenie, nie ulega przedawnieniu i nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania.

Prezydent Miasta Łodzi dopuścił się bezczynności w zakresie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej, a zaległości z opłatami przekształceniowymi lat wcześniejszych nie stanowią przeszkody prawnej do wydania zaświadczenia.

Stwierdzenie nieważności decyzji zależnej od decyzji uprzednio zniesionej ex tunc jest zasadne, gdyż decyzja ta traci skutki prawne od daty wydania decyzji źródłowej; wymaga również zgodności z prawem całej procedury wydawania decyzji zmieniającej.