Płatnik, na podstawie oświadczenia podatnika, zgodnie z art. 41 ust. 11a i 11b u.p.d.o.f., jest zobowiązany do uwzględnienia zwolnienia podatkowego, a odpowiedzialność za prawidłowość oświadczenia spoczywa na podatniku.

Zarządca sukcesyjny nie może być traktowany jako podatnik lokalny podatku od środków transportowych. Wpłaty takie powinny być dokonywane przez spadkobierców, a organ podatkowy nie jest zobowiązany do uznania ich za prawidłowo dokonane, jeśli brak dowodów na związek z odpowiednimi podmiotami.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek, zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, wymaga uprawdopodobnienia niewspółmierności ich wysokości do przewidywanego podatku. Brak wskazania naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Zasada kontynuacji amortyzacji z art. 16h ust. 3d w zw. z art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) u.p.d.o.p. dotyczy również korzystającego; leasing finansowy środków przekazanych aportem nie zwalnia z obowiązku uwzględniania uprzednio dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: Skarga kasacyjna dotycząca odpowiedzialności podatkowej G.G. jako osoby trzeciej oddalona. Potwierdzenie zgodności z prawem proceduralnym doręczenia i ustaleń podatkowych organy I i II instancji.

Osoba trzecia odpowiada za zaległości podatkowe spółki cywilnej, gdy zachodzą przesłanki z art. 115 § 1 o.p., nawet jeśli pełnomocnik nie był wspólnikiem. Skuteczne doręczenie decyzji wymiarowej warunkuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Pisma konserwatora zabytków nie stanowią dokumentu urzędowego, lecz są dowodem podlegającym ocenie na tle całokształtu materiału dowodowego; organ podatkowy jest uprawniony do ich weryfikacji i oceny pod kątem spełnienia warunków zwolnienia podatkowego.

Aktualność operatu szacunkowego nie musi być potwierdzana, o ile brak zmian w stanie nieruchomości; sądy nie powinny ingerować w merytoryczne ustalenia rzeczoznawców, jeśli zachowane są formalne wymogi. Skarga kasacyjna oddalona.

Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz stanowi istotny dowód podlegający ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, istotny przy rozstrzyganiu o zwolnieniu podatkowym dla zabytków według u.p.o.l.

Nowe okoliczności faktyczne lub dowody w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej są wystarczające, jeśli były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez podatnika, decydując o podstawach wznowienia postępowania.

W przypadku kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów przemysłowych, istotne jest nie tylko ich funkcjonalne powiązanie, lecz także czy poszczególne elementy stanowią jedno materialne i samodzielne technicznie obiekty, które mogą być opodatkowane jako pojedyncze budowle.

Wykładnia prawa materialnego w zakresie podatku od nieruchomości w odniesieniu do zintegrowanych instalacji przemysłowych wymaga uwzględnienia zmienionej definicji budowli, nie opierając się jedynie na ich funkcjonalnym związku. Rozstrzygnięcie NSA zobowiązuje WSA do ponownej, szczegółowej analizy dowodów i przepisów oraz oceny wszystkich elementów jako jednego lub kilku odrębnych obiektów budowlanych

Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz jest dowodem, który organy podatkowe powinny oceniać zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów w świetle całokształtu materiału dowodowego. (NSA, 13 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 170/25)

Status zakładu pracy chronionej nie wystarcza do zwolnienia z podatku od nieruchomości bez wykazania spełnienia dodatkowych wymogów, w tym zgłoszenia przedmiotów opodatkowania odpowiednim organom i uzyskania potwierdzających to dokumentów.

Lokale wynajmowane w budynkach mieszkalnych na rzecz podmiotów gospodarczych do najmu krótkoterminowego są opodatkowane stawką dla nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest obowiązkową daniną publiczną, której pobieranie jest niezależne od świadczenia usług przez gminę. Decyzje organów administracyjnych pozostają w mocy, o ile są należycie podpisane zgodnie z wymogami statutowymi.

Nałożenie maksymalnej opłaty egzekucyjnej, zgodne z art. 64 § 4 u.p.e.a., jest uzasadnione, jeżeli stanowi ona wartość wyznaczoną przepisami, której wysokość nie wymaga dodatkowego miarkowania opartego na skomplikowaniu i pracochłonności czynności egzekucyjnych.