Wierzytelność powstała z tytułu refakturowania kosztów mediów w użyczeniu, jako wierzytelność przyszła, może być skutecznie zajęta na podstawie art. 89 § 2 u.p.e.a., zaś skarga kasacyjna na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznająca zgodność zajęcia z prawem, jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.

Stadion piłkarski nie stanowi jednolitego budynku. Części stadionu, takie jak trybuna zachodnia i zadaszenie, klasyfikowane są jako budowle, a pozostałe części, jak trybuna wschodnia i łącznik, jako budynki. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Stadion nie spełnia wszystkich przesłanek jednorodnej klasyfikacji jako budynek w świetle u.p.o.l., ponieważ jego elementy, jak dach i trybuna zachodnia, to budowle. Tym samym opodatkowanie musi odzwierciedlać zróżnicowane funkcje jego elementów.

Stadion piłkarski jako obiekt budowlany powinien być kwalifikowany jako zespół odrębnych budowli i budynków na gruncie opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeśli spełnia konstrukcyjne kryteria poszczególnych kategorii budowli, jak i budynków, zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych i Prawem budowlanym.

Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

Zarządzenie zabezpieczenia podatkowego winno być doręczane pełnomocnikowi ustanowionemu przez podatnika, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/25. Niedopełnienie tej formalności skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych i koniecznością ponownego rozstrzygnięcia sprawy.

NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.