Przyznanie świadczeń w drodze wyjątku, zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy FUS, wymaga spełnienia przesłanek wskazujących na szczególne okoliczności uniemożliwiające podleganie ubezpieczeniom. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje odmową takiego świadczenia.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, po stwierdzeniu, że żądana informacja ma charakter przetworzony, zobowiązany jest do wydania decyzji odmownej, jeśli wnioskodawca nie wykaże szczególnej istotności dla interesu publicznego, a nie może pozostawić wniosku bez rozpoznania. (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.)

Bezczynność organu przy udostępnianiu informacji publicznej nie może być usprawiedliwiona zarzutem nadużycia prawa, jeśli nie wydano decyzji administracyjnej o odmowie na podstawie stwierdzenia takiego nadużycia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przyznanie renty w drodze wyjątku wymaga wykazania szczególnych okoliczności, których niezależność od wnioskodawcy uniemożliwiła spełnienie ustawowych warunków do przyznania świadczenia w trybie zwykłym. W przypadku braku ich wykazania skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że analiza nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej nie jest możliwa w postępowaniu dotyczącym bezczynności organu; powinna być prowadzona w innym trybie administracyjnym.

Organ administracji pozostaje w bezczynności, gdy nie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej, błędnie traktując jego treść jako brak formalny. Bezczynność nie może być uzasadniona domniemanym brakiem interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że ocena nadużycia prawa do informacji publicznej nie może odbywać się w toku postępowania w sprawie bezczynności, lecz wymaga wydania decyzji administracyjnej przez organ właściwy.

Niewskazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego przez wnioskodawcę nie stanowi braku formalnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie uprawnia organu do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Udostępnienie danych osobowych klienta banku kancelarii prawnej na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO, w związku ze świadczeniem pomocy prawnej przez kancelarię, było zgodne z prawem. Obowiązek informacyjny banku w zakresie przetwarzania adresu IP musi być realizowany z należytą starannością.

Sąd orzeka, że prawo do lokalu mieszkalnego przypisanego Policji przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom oraz osobom z policyjną rentą rodzinną. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje obowiązkiem opróżnienia lokalu.

Wydanie decyzji administracyjnej wobec osoby nieżyjącej stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.), jeżeli decyzja dotyczy kształtowania praw lub obowiązków, a osoba nieżyjąca była jej potencjalnym adresatem.