Podatnicy realizujący transakcje z jednorazową wartością przekraczającą 15.000 zł muszą dokonywać płatności przez rachunek płatniczy. Niewywiązanie się z tego obowiązku wyklucza możliwość zaliczenia takich transakcji do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22p u.p.d.o.f.

NSA uznaje skuteczność zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w przypadku rzeczywistego związku postępowania karnego z zobowiązaniami podatkowymi podatnika, bez instrumentalnego charakteru postępowania.

Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce komandytowo-akcyjnej uzasadnia opodatkowanie tylko różnicy dotyczącej kapitału zakładowego, bez wliczania agio emisyjnego przeznaczanego na kapitał zapasowy.

Budynki mieszkalne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wynajmie na cele mieszkaniowe powinny być opodatkowane jako budynki mieszkalne, jeżeli faktycznie służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych najemców.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną skarżącego wobec braku usprawiedliwionych podstaw, podkreślając konieczność poprawnego formułowania zarzutów kasacyjnych i przedstawienia stosownego uzasadnienia dla ich oceny.

Uwalniająca członka zarządu od odpowiedzialności przesłanka z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O.p. jest spełniona tylko wtedy, gdy wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie złożony we właściwym czasie, niezależnie od tego, czy doprowadzi on do faktycznego ogłoszenia upadłości.

Sporny obiekt jest budynkiem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co uzasadnia jego opodatkowanie jako nieruchomości budowlanej na podstawie obowiązujących przepisów. Argument o możliwości demontażu i przeniesienia obiektu nie wpływa na tę kwalifikację.

Budynki mieszkalne, wynajmowane w ramach działalności gospodarczej i służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, podlegają opodatkowaniu według stawek dla budynków mieszkalnych zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. uznając, iż brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji o odmowie odliczenia podatku VAT, gdyż skarżąca świadomie uczestniczyła w oszukańczym procederze związanym z wystawianiem fikcyjnych faktur.

NSA stwierdza, że metoda czasu wykorzystywania hali sportowej jako prewspółczynnik jest zgodna z VAT i najlepiej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie do celów opodatkowanych, odrzucając kasację KIS.

NSA nakazuje ponowne rozpoznanie przez WSA sprawy związanej z VAT, uznając, że dotychczasowe postępowanie administracyjne i sądowe nie właściwie oceniło instrumentalne wykorzystanie postępowania karnoskarbowego oraz kwestie przedawnienia i staranności podatkowej.

Zarzuty dotyczące nieprawidłowości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie egzekucji administracyjnej, w tym doręczeń i prawidłowości tytułu wykonawczego, są bezzasadne; Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.

Zażalenie skutkujące utrzymaniem postanowienia w drugiej instancji oznacza, że postanowienie to, a nie postanowienie organu pierwszej instancji, jest aktem ostatecznym, co uniemożliwia stwierdzenie nieważności w stosunku do nieostatecznego postanowienia pierwszej instancji.

W przypadku sprzedaży udziałów w nieruchomości, gdy nie zróżnicowano wartości udziałów w umowie, przychód zostaje ustalony jako równy dla współwłaścicieli. Ponadto, wystawienie faktury nie stanowi samo w sobie dowodu rzeczywistego poniesienia kosztu podatkowego.