Wyrok NSA uchylający decyzję Rady Doskonałości Naukowej z uwagi na proceduralne uchybienia WSA oraz brak pełnej analizy ustaleń w postępowaniu dotyczących wniosków habilitacyjnych i autoweryfikacji uchwał Rady Dyscypliny.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej w przypadku nadużycia prawa do informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej. Bezczynność organu wobec wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi naruszenie prawa, mimo argumentów o nadużyciu tego prawa przez wnioskodawcę.

Skarga kasacyjna oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niezasadne twierdzenie, że skala i koszty działań rozciągającego się na 0,182% działki wyłączają obowiązek przywrócenia pierwotnych stosunków wodnych, potwierdzając konieczność restytucji wg art. 234 ust. 3 Prawa wodnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak wykazania naruszenia przez organ zasad udostępniania informacji publicznej, zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy spełnieniu wymogów terminowych przez organ udzielający informacji.

Dane osobowe publikowane przez IPN w inwentarzu archiwalnym podlegają RODO; upomnienie za naruszenie art. 6 ust. 1 RODO dotyczące publikacji danych bezprawnych zachowuje ważność; skarga kasacyjna IPN jest bezzasadna.

Nieprawomocne uchylenie decyzji o pozwoleniu zintegrowanym nie powoduje natychmiastowego wygaśnięcia jej skutków prawnych przed uprawomocnieniem wyroku, jeżeli sąd postanowił inaczej. Decyzje wywołują skutki prawne do momentu wyroku prawomocnego, co wyklucza podstawy do wnoszenia opłaty podwyższonej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy RODO nie stoją na przeszkodzie przetwarzaniu danych osobowych numeru PESEL przez A. Sp. z o.o. w celu realizacji obowiązków prawnych, co uzasadnia m.in. ułatwienie organom ścigania ustalania tożsamości osób odpowiedzialnych za delikty.

O ile legitymacja do zainicjowania postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej nie wymaga ujawnienia prawa w księdze wieczystej, o tyle potwierdzenie go stosownym orzeczeniem przełamuje domniemanie ujawnione w księdze, nadając stronie przymiot w postępowaniu.

NSA stwierdza, że postępowanie o ustalenie odszkodowania na gruncie art. 98 ust. 3 u.g.n. może toczyć się niezależnie od postępowania w trybie art. 73 ustawy z 1998 r., nie zachodzi tu bowiem zagadnienie wstępne w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Oddalenie skargi kasacyjnej; zobowiązanie cudzoziemca do powrotu do kraju pochodzenia oraz zakaz wjazdu na rok zostały utrzymane, brak podstaw do uznania naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego.

Przewlekłość postępowania administracyjnego nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia brak przyznania maksymalnej sumy pieniężnej stronie skarżącej.

Skarga kasacyjna w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej została oddalona; nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa w decyzji Dyrektora RZGW z dnia [..] grudnia 2017 r., dotyczącej cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając przynależność terenu do zieleni i zasadność zezwolenia na wycinkę drzewa, odwołując się do art. 5 pkt 21 i art. 83f ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody. Opłata za usunięcie drzewka była należna.

Potracenia komornicze z tytułu zaległych alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego nie stanowią podstawy do obniżenia dochodu przy ustalaniu kryterium dochodowego dla przyznania zasiłku stałego zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Kwoty alimentów zaległych, egzekwowane z renty na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie stanowią podstawy do pomniejszenia dochodu ustalanego dla potrzeb przyznania zasiłku celowego (art. 8 ust. 3 u.p.s.).

Obliczenie dochodu na potrzeby przyznania zasiłku celowego nie obejmuje potrąceń komorniczych z tytułu zaległych alimentów egzekwowanych na rzecz funduszu alimentacyjnego, gdyż takie potrącenia nie stanowią 'alimentów świadczonych na rzecz innych osób' w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy administracji prawidłowo odmówiły M.P. zasiłku celowego, uznając dochód z gospodarstwa rolnego, a decyzje te leżały w ramach uznania administracyjnego, z uwzględnieniem ustawowych kryteriów dochodu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ponowne rozpoznanie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, podkreślając konieczność oceny obu aspektów, oraz nieodpowiednie ograniczenie przez sąd pierwszej instancji zakresu merytorycznego rozpoznania.

W przedmiocie skargi kasacyjnej o odmowę przyznania specjalnego zasiłku celowego, NSA uznał, że decyzje organów odmawiające przyznania świadczenia były zgodne z prawem, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a skarżąca nie wykazała przesłanek kwalifikujących do otrzymania tej formy pomocy.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje, iż przyznanie zasiłku celowego specjalnego jest uzależnione od przekraczania kryterium dochodowego, ale nie jest obowiązkowe, gdyż zależy od możliwości organu. Skarga kasacyjna została oddalona, zaznaczając zgodność rozstrzygnięć organów z obowiązującymi przepisami.