Warunkiem materialnoprawnym nałożenia odpowiedzialności osoby trzeciej jest łączne wykazanie: istnienia zaległości podatkowej spółki, statusu wspólnika w okresie powstania zobowiązania oraz wcześniejszego ostatecznego ustalenia zobowiązania wobec spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż granice kontroli sądowoadministracyjnej są przekroczone, jeżeli sąd I instancji samodzielnie dokonuje ustaleń faktycznych na podstawie dowodów prywatnych, co stanowi naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a. Postępowanie dowodowe należy do organów administracyjnych, a nie do sądów administracyjnych.

W sprawach skomplikowanych, gdzie istnieje konieczność dokładnej analizy prawnej i dowodowej, organ administracyjny może wyznaczyć dłuższe terminy postępowania bez naruszenia zasady braku przewlekłości.

Reguła perpetuatio fori nie znajduje zastosowania w sprawach o odpowiedzialność podatkową osób trzecich, jeśli zmiana siedziby podatnika wystąpiła przed wszczęciem postępowania; właściwość miejscową ustala się według aktualnego adresu siedziby podatnika.

Wykładnia art. 107 ust. 1 u.p.a. nie wyklucza zwrotu akcyzy w przypadku czasowej rejestracji samochodu osobowego dokonanej z zamiarem eksportu, gdyż taka rejestracja nie prowadzi do konsumpcji pojazdu na terenie kraju.

Czasowa rejestracja samochodu osobowego na wniosek właściciela, dokonana wyłącznie w celu jego wywozu poza granice kraju, nie stanowi przeszkody do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a.

Udzielenie pożyczki przez A. S.A. stanowi transakcję pomocniczą w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. i nie powinno być uwzględniane przy wyliczaniu proporcji podlegającej odliczeniu VAT. Jednocześnie zakup usługi nadzoru nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego, jako niezwiązanego z czynnościami opodatkowanymi.

NSA: Decyzja administracyjna nie może być oparta na ustaleniach faktycznych dokonanych po jej wydaniu. Bieg terminu przedawnienia nie został przerwany na podstawie art. 70 § 4 O.p.; ponadto decyzja wymaga ponownego procedowania przez organ podatkowy z uwzględnieniem wskazań ustawowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że komplementariusz spółki komandytowej odpowiada solidarnie za jej zaległości podatkowe bez konieczności uprzedniego wykazania bezskuteczności egzekucji względem spółki komandytowej, o ile spełnione są formalne przesłanki zawarte w Ordynacji podatkowej.

Koszt uzyskania przychodu przy zbyciu udziałów w spółce przekształcanej powinien być obliczany na podstawie wartości majątku określonego w planie przekształcenia, a nie według kosztów historycznych początkowo objętych udziałów.

Sprzedaż udziałów w spółce z o.o., powstałej z przekształcenia spółki osobowej (komandytowej), pozwala na rozliczenie kosztów innych niż historyczne, zgodnie z wykładnią NSA oraz bez potrzeby ograniczania się wyłącznie do kosztów poniesionych na nabycie udziałów w spółce przekształcanej.

Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie ma zastosowania do nieruchomości będących w posiadaniu spółki komunalnej, jeżeli spółka ta prowadzi działalność gospodarczą, nawet gdy działalność ta służy realizacji zadań własnych gmin.