Wyjaśnienie treści postanowienia na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. dotyczy tylko niejednoznaczności, które wpływają na zrozumienie sentencji decyzji, a zakres wyjaśnienia jest ograniczony do potrzeby dekodowania tej sentencji, bez ingerencji w treść merytoryczną rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego E.D. była zasadna, gdyż brak było związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad matką oraz dowodów na konieczność takiej rezygnacji ze względów zdrowotnych matki.

Jeżeli uprawniony podmiot nie zrealizuje przedsięwzięcia będącego podstawą odroczenia kary pieniężnej w wyznaczonym terminie, to, niezależnie od braku zawinienia, jest zobowiązany do jej uiszczenia wraz z odsetkami.

NSA orzekł, że przedłużenie stosowania art. 100d specustawy ukraińskiej było nieproporcjonalne od 30 czerwca 2024 r., co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu. Jednak bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Postępowanie sądowoadministracyjne ulega umorzeniu wobec bezprzedmiotowości, gdy wyrok uchylający decyzje zostaje uznany za bezprzedmiotowy z powodu brakującego przedmiotu zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzje uznające zobowiązanie do powrotu cudzoziemca są zgodne z prawem, jeżeli dochowano procedur określonych w ustawie o cudzoziemcach, a zgoda na pobyt humanitarny wymaga ścisłej integracji z Polską oraz zerwania więzów z krajem pochodzenia.

NSA orzekł, że wyjaśnienie w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie obejmuje wprowadzania nowych treści decyzji, a jedynie usuwanie niejasności istniejących w chwili jej wydania, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

NSA podtrzymał stanowisko, że wyjaśnienia treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie mogą prowadzić do ustalania nowych faktów, lecz mają na celu wyłącznie jasne przedstawienie już podjętego rozstrzygnięcia, o ile budziło ono wątpliwości interpretacyjne.

Decyzja w przedmiocie nakazu likwidacji betonowej blokady, jako jednostronne i niewystarczające rozwiązanie problemu naruszenia stosunków wodnych, została uchylona z uwagi na brak pełnego uwzględnienia okoliczności sprawy oraz niekompletne wykorzystanie opinii biegłego. Należy dokonać pełnej oceny dowodów i zastosować kompleksowe rozwiązanie problemu.

Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję w części, zobowiązany jest orzec również o pozostałej części decyzji. Władczy charakter aktu administracyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania w osnowie decyzji, co obejmuje również obowiązek rozstrzygania o całokształcie sprawy.

Organ planistyczny narusza władztwo planistyczne poprzez niewłaściwe ograniczenie prawa własności, nie rozważając alternatywnych rozwiązań, z naruszeniem zasady proporcjonalności i równości, co skutkuje niezasadnym ograniczeniem praw właścicieli nieruchomości.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji została wydana w zgodzie z przepisami prawa materialnego i procesowego, a ustalenia organów w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną cudzoziemki, uznając decyzję Wojewody pozostawiającą podanie bez rozpoznania za zasadną, wobec niewłaściwie skonstruowanej skargi kasacyjnej, nieodnoszącej się do kluczowego art. 64 § 2 k.p.a.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. ogranicza się do jej aspektów językowych i nie może modyfikować stanu faktycznego stanowiącego podstawę dla rozstrzygnięcia administracyjnego.