Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2019 r., sygn. C-189/18, nie stanowił przesłanki wznowienia postępowania w sprawie podatkowej, gdyż nie wpłynął na treść decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Faktury wystawione przez podmioty nie prowadzące faktycznej działalności gospodarczej, przedstawiające transakcje nierzetelne, nie dają podatnikowi prawa do odliczenia podatku VAT, nawet jeśli formalnie był on zarejestrowany podatkowo.

Brak podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia wymagalności obowiązku egzekucji z przyczyn procesowych, gdyż prawidłowo doręczone postanowienie o rygorze skutkuje dopuszczalnością egzekucji.

Faktury VAT wystawione przez podmioty, które nie faktycznie nie realizowały usług, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, nawet gdy podatnik działał w dobrej wierze i zachowując należytą staranność.

Decyzja ostateczna o zabezpieczeniu podatkowym, mimo wygaśnięcia, może być poddana weryfikacji w trybie nadzwyczajnym, gdyż jej skutki prawne trwają nawet po wygaśnięciu. NSA oddala skargę organu jako bezzasadną.

Egzekucja administracyjna może być wszczęta przy niewykonaniu obowiązku podatkowego przez zobowiązanego, niezależnie od złożenia wniosku o ulgę w spłacie. Formalne wymogi tytułu wykonawczego muszą być spełnione, ale zarzuty dotyczące danych tytułu nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora KIS z naruszeniem art. 14c § 1 i § 2 O.p. nie uwzględniała istotnych elementów stanu faktycznego, co skutkowało jej uchyleniem w zaskarżonej części przez WSA oraz oddaleniem skargi kasacyjnej przez NSA.

Zobowiązanie podatkowe P. N. nie uległo przedawnieniu, gdyż wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może być uznane za instrumentalne jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego.

Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta na Cyprze, niezaangażowane w Polsce w sposób sugerujący stałość gospodarczej aktywności, nie przenosi ciężaru dowodowego na usługodawcę w postaci nadmiernej weryfikacji siedziby dla celów VAT.