Dotacje, które są przyznawane na realizację projektu jako całości i nie odnoszą się bezpośrednio do ceny konkretnego towaru lub usługi, nie wchodzą w skład podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadome uczestnictwo wspólników zlikwidowanej spółki cywilnej w oszustwie karuzelowym wyklucza ich prawo do odliczenia podatku VAT. Organy prawidłowo przypisały im solidarną odpowiedzialność podatkową za zaległości Spółki.

Dotacja unijna, która pokrywa wyłącznie koszty realizacji projektu szkoleniowego w zakresie podnoszenia kompetencji JST, pozostaje poza podstawą opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług nieodpłatnych uzyskiwanych przez uczestników.

Doręczenie decyzji podatkowej bezpośrednio stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika nie jest skuteczne, co wyklucza wejście decyzji do obrotu prawnego oraz oznacza brak możliwości zaskarżenia decyzji.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. w sprawie odliczenia podatku VAT, oparta na fakturach uznanych za fikcyjne, została oddalona. NSA podtrzymał prawidłowość ustaleń organów i sądu pierwszej instancji co do udziału Spółki w karuzeli podatkowej.

NSA stwierdza, iż muzeum może stosować bardziej reprezentatywną metodę ustalania proporcji odliczenia podatku naliczonego, zgodną z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, odrzucając ograniczenia wynikające z tradycyjnej formuły proporcji, jeśli metoda lepiej odzwierciedla specyfikę działalności i jej finansowania.

W postępowaniu podatkowym organ powinien uwzględnić wszystkie wydatki poniesione po sprzedaży nieruchomości jako mieszczące się w zwolnieniu podatkowym określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka komandytowa, wypłacając komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż jego wysokość ustalana jest dopiero po roku podatkowym, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W postępowaniu egzekucyjnym nie można kwestionować zasadności nałożonego obowiązku wynikającego z decyzji ostatecznej, a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności zobowiązania. Skarga na błędne rozstrzygnięcie jest nieuzasadniona, gdyż tytuł wykonawczy nie wymaga wskazania przerw w naliczaniu odsetek.

Zestawienie norm prawnych zawartych w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) oraz w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) tej ustawy i ich łączna wykładnia prowadzą do wniosku, że wolą ustawodawcy było ograniczenie zjawiska kumulowania przez przedsiębiorców (inne podmioty prowadzące działalności gospodarczą), nieruchomości niewykorzystywanych

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy i mające potencjalny związek z działalnością gospodarczą należy traktować jako obiekty związane z tą działalnością, co uzasadnia zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości.

Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych są podlegającymi interpretacji przepisami prawa podatkowego, lecz wniosek interpretacyjny musi zawierać wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego; w przeciwnym razie odmowa wszczęcia postępowania jest zasadna.

Wykorzystywanie nieruchomości przez przedsiębiorcę do działalności gospodarczej determinuje jej związek z działalnością gospodarczą, uzasadniając zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości, chyba że istnieją trwałe przeszkody techniczne uniemożliwiające takie wykorzystanie.

Zwolnienie z opodatkowania dochodów funduszu emerytalnego zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 11a updop obejmuje także zagraniczne fundusze działające w szerszym niż krajowy zakresie, o ile są porównywalne z krajowymi instytucjami zwolnionymi z podatku.

W razie istnienia powiązań między podmiotami i ryzyka zaniżenia dochodów, organ podatkowy może zastosować metody oszacowania dochodów zgodnie z art. 11 updop, co nie narusza przepisów ppsa i uzasadnia wydanie decyzji wymiarowej.

Sprzedaż wierzytelności powstałej w wyniku umowy sprzedaży nieruchomości, nie jest obiektywnie związana z uzyskaniem przychodu podatkowego, a brak poniesienia realnych wydatków wyklucza uznanie ich jako kosztów uzyskania przychodu z art. 23 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.f.

Opodatkowanie nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą jest zasadne na mocy art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., gdy budynki są własnością przedsiębiorcy, a zwykłe posiadanie ich wiąże się z możliwością ich wykorzystania w działalności.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego, dotyczących zasady prawdy obiektywnej i swobodnej oceny dowodów, w kontekście wyceny nieruchomości.

Transakcje mające charakter całkowicie sztucznej konstrukcji, oderwane od rzeczywistości gospodarczej i stworzone wyłącznie w celu uzyskania korzyści podatkowej, stanowią nadużycie prawa, a podatnikowi nie przysługuje w takim przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Decyzja organu stwierdzająca nieważność wcześniejszej decyzji wygaśnięcia, mimo że nieostateczna, wiąże organ w zakresie skutków prawnych do czasu jej formalnego wzruszenia, co uzasadnia uchylenie sprzecznej decyzji podatkowej.

Za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), może być uznane naruszenie art. 258 tej ustawy, w sytuacji, gdy organ podatkowy wygasza na jego podstawie wadliwą decyzję ustalającą wymiar zobowiązania podatkowego, mimo niewystąpienia żadnej z przesłanek wskazanych w tym przepisie.