Woda pobierana i sprzedawana przez spółkę gminom na cele zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę pitną kwalifikuje się do niższej stawki opłaty w myśl art. 272 ust. 2 oraz art. 274 pkt 4 Prawa wodnego na podstawie § 5 pkt 40 rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rozbudowa stacji bazowej telefonii komórkowej, polegająca na zwiększeniu ilości anten i zmianie parametrów technicznych, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przepisy dotyczące zgłoszeń mogą dotyczyć tylko zmian nieprowadzących do takiego charakteru rozbudowy.

Odmowa przyznania zasiłku okresowego jest uzasadniona, gdy skarżący nie współpracuje przy przeprowadzeniu obligatoryjnego wywiadu środowiskowego, a brak kwarantanny wyklucza zastosowanie odstępstw związanych z sytuacją epidemiczną (art. 11 ust. 2 i art. 107 ust. 4a u.p.s.).

Odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 p.p.s.a.; brak współdziałania skarżącej w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego uzasadniał odmowę przyznania zasiłku celowego.

W przypadku poboru wód podziemnych na podstawie umów międzygminnych, wody muszą być traktowane jako przeznaczone do realizacji zadań własnych gminy, a więc kwalifikowane do niższej stawki opłat za pobór wód, zgodnie z art. 272 ust. 2 w związku z art. 274 pkt 4 Prawa wodnego i przepisami wykonawczymi.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga wykazania, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki; brak uprawdopodobnienia tych przesłanek skutkuje oddaleniem zażalenia.

Decyzja kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylająca decyzję o warunkach zabudowy, jest zasadna w przypadku naruszenia przepisów o wyznaczaniu obszaru analizowanego (art. 61 ust. 5a u.p.z.p.), co wymaga ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Art. 100d ust. 1 i 3 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wyłącza bezczynność organu do 30 września 2025 roku, co uzasadnia oddalenie skargi na bezczynność w tym okresie.

NSA przyjmuje, że w postępowaniu o zezwolenie na odstępstwa od zakazów ochrony gatunkowej niezwykle istotne jest, aby wszystkie działania były ukierunkowane na zabezpieczenie interesów ochrony przyrody i bezpieczeństwa publicznego, przy braku możliwości rozważenia alternatywnych lokalizacji inwestycji.

Obowiązek dokonania pomiarów emisji i uzyskania pozwolenia spoczywa na właścicielu instalacji, nie zaś na organie inspekcji. NSA podkreśla obowiązek staranności w postępowaniu dowodowym i stwierdza konieczność ponownej oceny, czy spełnione zostały przesłanki decyzji na podstawie art. 367 ust. 3 p.o.ś.

Odmowa uchylenia ostatecznej decyzji odmawiającej zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest uzasadniona, gdy cel wywłaszczenia został zrealizowany. Forma bezumownego użytkowania nie stanowi istotnej przesłanki wznowienia postępowania, jeśli nie wpływa na zrealizowanie celu wywłaszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że opłaty za pobór wód w ramach realizacji zadań zbiorowego zaopatrzenia ludności gminy w wodę powinny podlegać niższym stawkom taryfowym, mimo przekazywania ich innym gminom.

Przejęcie praw i obowiązków z pozwolenia wodnoprawnego następuje z mocy prawa przy zmianie zarządcy drogi, a obowiązek opłaty stałej dotyczy faktycznego korzystania z usług wodnych, zgodnie z art. 411 ust. 1 Prawa wodnego.

Zarzuty skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego oparto wyłącznie na przepisach postępowania, co ograniczyło kontrolę skargi kasacyjnej. Sąd oddalił skargę, potwierdzając prawidłowość postępowania i rozstrzygnięć sądów niższej instancji oraz decyzji administracyjnych.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona ze względu na brak istotnych przesłanek naruszenia prawa, co potwierdza prawidłowość wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za gospodarkę odpadami niezgodną z zezwoleniem, mimo zarzutów o przedawnienie i błędy proceduralne.