Na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchyla w całości zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2022 r. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność uwzględnienia interpretacji prawa materiałowego zgodnej z ustawą o ochronie praw lokatorów.
Woda pobierana i sprzedawana na potrzeby zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę pitną jest przeznaczona do realizacji zadań własnych gmin i zasila niższą stawkę opłaty zmiennej, zgodnie z art. 272 ust. 2 oraz art. 274 pkt 4 Prawa wodnego.
Wykaz tematów kontroli, nazwy podmiotów kontrolowanych i terminy kontroli przeprowadzonych przez Biuro Kontroli KGP stanowią informację publiczną. Podmiot zobowiązany jest więc do ich udostępnienia na wniosek, a odmowa zwalnia go z zarzutu bezczynności jedynie w przypadku prawidłowej oceny jej charakteru.
Opłata zmienna za pobór wód podziemnych powinna być ustalana zgodnie z rzeczywistym celem ich wykorzystania na potrzeby realizacji zadań własnych gminy, a zatem bez błędnej kwalifikacji prowadzącej do stosowania nieadekwatnych stawek w oparciu o mylne kryteria.
W przypadku poboru wód podziemnych przez przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne na rzecz gmin realizujących własne zadania w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę do spożycia, należy stosować obniżoną stawkę opłaty zmiennej zgodnie z przepisami Prawa wodnego i podlegać dyskryminacji w formule celowej.
W sprawie o sygnaturze III OSK [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, uznając przekazanie wody do realizacji zadania własnego gminy za kluczowe dla stawki opłaty zmiennej, co ex definitione implikuje stosowanie obniżonej stawki. Stanowi to istotną wykładnię systemową dla art. 272 i 274 pr. wod. oraz § 5 rozporządzenia.
Sąd stwierdził, że poprawna kwalifikacja celu poboru wody decyduje o odpowiedniej stawce opłaty zmiennej. Zadania gminy dotyczące zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę pitną mogą skutkować naliczeniem niższych opłat, co czyni rozporządzenie stosowanym w sposób wąski, potwierdzając prawidłowość wcześniejszego rozstrzygnięcia.
Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza konieczność stosowania stawki opłaty zmiennej w oparciu o cel poboru wody zgodnie z zadaniami własnymi gminy, niezależnie od technologii poboru i dystrybucji, przy jednoczesnym odwołaniu do przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i Prawa wodnego.
Pobór wód przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, przeznaczony do realizacji zadań własnych gmin w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę, wymaga zastosowania obniżonych stawek opłat zgodnie z art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, mimo ich hurtowej sprzedaży innym gminom.
Adwokaci, jako osoby wykonujące zawód zaufania publicznego, są zobowiązani do ujawniania informacji związanych z wykonywanym zawodem. Motywy wnioskodawcy są nieistotne, a dostęp do informacji publicznej nie może być ograniczany bez wyraźnego przepisu prawa.
Adwokat, jako osoba wykonująca zawód zaufania publicznego, nie może ograniczać dostępu do informacji publicznych dotyczących jego działalności zawodowej, a Okręgowa Rada Adwokacka pozostawała w niekwalifikowanej bezczynności wobec wniosku o udostępnienie takich informacji.
PTTK, nie dysponując dokumentem potwierdzającym tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości na dzień 1 stycznia 2012 r., nie ma interesu prawnego w postępowaniu uwłaszczeniowym parków narodowych, co wyklucza wznowienie postępowania uwłaszczeniowego zakończonego decyzją ostateczną.
Cel wywłaszczenia nieruchomości, jako część inwestycji budowy zbiornika wodnego, nie został zrealizowany w stosunku do działek oznaczenia nr [1] i nr [2]. Działki nie znajdują się w czaszy zbiornika, a tym samym podlegają zwrotowi na rzecz spadkobierców, zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Orzeczenie z dnia 6 sierpnia 1951 r., wydane przez Prezydium Rady Narodowej, było obarczone rażącą wadą prawa, przez co jego nieważność winna zostać stwierdzona, chyba że wywoła nieodwracalne skutki prawne. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do dalszego rozpoznania.