NSA stwierdza, że dla zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorcy niezbędne jest wykazanie wartości gospodarczej informacji oraz zagrożeń ich ujawnienia na konkurencyjnym rynku. Sama wola przedsiębiorcy nie jest wystarczająca do odmowy dostępu do informacji publicznej.

Skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania została oddalona; organ działał zgodnie z przepisami, a dokumenty robocze nie stanowią udostępnianej informacji publicznej.

Informacje związane ze spisem wyborców, takie jak liczba wyborców pod danym adresem, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mimo ograniczeń dostępu z uwagi na prywatność wskazanych w Kodeksie wyborczym. Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie tej informacji jest niedopuszczalna.

Okresy służby w formacjach innych niż Siły Zbrojne RP, jak Policja czy Biuro Ochrony Rządu, nie wliczają się do 15-letniego okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej wymaganej do uzyskania świadczenia rocznego po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji medycznych ustaleń komisji lekarskiej o kategorii zdolności do służby wojskowej; kontrola sądu koncentruje się na prawidłowości zastosowania przepisów procesowych i materialnych.

Art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, w zakresie naruszającym zasady ogłaszania aktów normatywnych i proporcjonalności, nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania ws. ustalenia warunków zabudowy na terenie objętym planem generalnym jako sprzeczny z Konstytucją RP.

Ograniczenia w planie zagospodarowania przestrzennego mające na celu cele publiczne w zakresie oświaty mogą być uznane za uzasadnione, jeśli nie przekraczają dopuszczalnych granic władztwa planistycznego gminy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niekompletny materiał dowodowy dotyczący funkcji zabudowy wykluczał możliwość uznania warsztatu samochodowego za zgodny z zasadą dobrego sąsiedztwa, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów II instancji i WSA oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, a Komisja słusznie uchyliła decyzję odszkodowawczą z uwagi na istotne braki w ustaleniach faktycznych dotyczące możliwości władania nieruchomością.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wyłącza możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej. Zostało to potwierdzone wykładnią przepisów u.p.z.p. jako pozwalających na takie rozstrzygnięcie.

Sąd administracyjny niedostatecznie rozważył zarzuty skargi, nie zapewniając klarownego uzasadnienia. Rozstrzygnięcie nie spełnia wymogów prawidłowości postępowania administracyjnego, co skutkowało jego uchyleniem i przekazaniem do ponownego rozpoznania.

Korzystanie z urlopu wychowawczego nie jest równoznaczne z rezygnacją z zatrudnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez co świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które formalnie pozostają w stosunku pracy.

Uchwała rady miejskiej zmieniająca statut miasta przez dodanie przepisów o zdalnym głosowaniu tajnym jest zgodna z prawem, o ile nie wykracza poza kompetencje określone w ustawach szczególnych, takich jak przepisy o COVID-19.

W sytuacji utraty tytułu prawnego przez inwestora, skierowanie do niego decyzji o rozbiórce obiektu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, lecz wymaga wyjaśnienia i uwzględnienia aktualnego stanu faktycznego, dla zapewnienia jej wykonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewoda Dolnośląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy, nie była to jednak bezczynność rażąca, nakazał załatwienie sprawy w terminie 2 miesięcy.

W przypadku obowiązku rozbiórki, adresat decyzji administracyjnej musi być ustalony w oparciu o dokładne znanie stanu faktycznego, a brak takiego ustalenia stanowi uchybienie proceduralne, nie jednak rażące naruszenie prawa.

Uchwała rady gminy w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi być zgodna z ustaleniami obowiązującego Studium, a jej niezgodność stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.