Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieznajdującą uzasadnionych podstaw. Utrzymano w mocy decyzję o warunkach zabudowy, wskazując na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa planowania i budowlanego.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia warunku rezygnacji z pracy zarobkowej z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób uniemożliwiający podjęcie zatrudnienia.

Nie jest możliwe zastosowanie odstępstwa z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. bez spełnienia warunku umiejscowienia co najmniej połowy powierzchni działek w obszarze zwartej zabudowy. Konieczne jest uzyskanie zgody właściwego ministra na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.

Uchwała planu miejscowego jest zgodna z prawem; bariery zabudowy i władztwo planistyczne nie naruszają zasad proporcjonalności i praw skarżących; ochrona porządku przestrzennego uzasadnia odrzucenie skarg kasacyjnych.

Wprowadzenie przez gminę elementu suchego zbiornika przeciwpowodziowego do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako elementu informacyjnego nie narusza zasad sporządzania planów miejscowych oraz nie zmienia praw właścicieli nieruchomości; skarga kasacyjna Rady Miejskiej została uwzględniona.

Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.

Uchwała Rady Miasta Krakowa o planie miejscowym przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając konstytucyjną zasadę proporcjonalności wobec ograniczeń prawa własności, co skutkuje jej nieważnością w zakresie działki skarżącej.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości postępowania organów administracji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się nieadekwatne.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził konieczność ścisłego przestrzegania wymogów formalnych aktualizacji operatu szacunkowego jako integralnej części dowodu, co jest niezbędne do prawidłowego ustalenia odszkodowania oraz zaliczania wypłaconych zaliczek.

Bezsporne jest, że skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego, umożliwiającego stwierdzenie nieważności decyzji z sierpnia 2013 r., a zgłoszone zarzuty szły poza granice legitymacji procesowej i zostały słusznie oddalone.

Instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych na stacji bazowej stanowi jej rozbudowę, jeśli zmienia jej parametry nadawania, a więc wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że budowla ziemna stanowiąca nasyp pod wieżą widokową jest osobnym obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, a jej wzniesienie w trybie samowoli budowlanej uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych zgodnie z art. 48 ust. 2-3 Prawa budowlanego.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obejmują wszystkich cudzoziemców, niezależnie od daty przybycia do Polski, co uzasadnia kontrolę bezczynności organów administracyjnych mimo szczególnych regulacji okresowych.

Art. 121 § 5 u.p.e.a. w sposób wiążący określa wysokość grzywny za niewykonanie przymusowej rozbiórki budynku, eliminując organom możliwość odstępstwa od definiowanej metody obliczania. Stąd skarga na naruszenie tych przepisów jest niezasadna.