Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zbycie akcji i cesja wierzytelności nie kreują dwukrotnie opodatkowanego przychodu; przychód powstaje wyłącznie z tytułu cesji, gdyż zbycie nie skutkuje przysporzeniem Skarżącej.

Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

NSA uznaje, że organ podatkowy poczynił dostateczne ustalenia faktyczne, wykazując istnienie korzyści podatkowej jako celu transakcji. Jednakże sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie kontrolować poprawność zastosowania przepisów postępowania oraz prawa materialnego.

Odpłatne zbycie akcji, kiedy cena nie jest należna sprzedawcy w związku z wcześniejszą cesją wierzytelności, nie stanowi dla sprzedawcy źródła przychodu podatkowego; przychód powstaje jedynie z tytułu cesji wierzytelności.

Niezależna opinia biegłego, powołanego przez organ podatkowy, ma przewagę dowodową nad opinią prywatną rzeczoznawcy strony. Potwierdzenie jej zgodności z prawem uzasadnia odmowę uchylenia decyzji organu podatkowego o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku.

Dla uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczająca jest przesłanka otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w odpowiednim czasie zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej.

Warunkiem koniecznym uzyskania ulgi podatkowej z art. 16 ust. 1 pkt 3 u.p.s.d. jest sprawowanie opieki na podstawie pisemnej umowy z notarialnie poświadczonym podpisem zawartej ze spadkodawcą, niezawieranie takiej umowy wyklucza przyznanie ulgi.

Skarżący nie wykazał wystarczającej staranności w dokumentacji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, a wszczęcie postępowania karno-skarbowego uznaje się za nieinstrumentalne, co usprawiedliwia zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przez M.K. nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PTU, gdyż czynności związane z uzyskaniem decyzji administracyjnych nie były działaniem sprzedawcy. Nie kwalifikuje to M.K. jako podatnika VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok stwierdza, że definicje odwołujące się do przepisów ustaw niepodatkowych, jako zrecypowane do prawa podatkowego, podlegają interpretacji przez organy podatkowe, a obowiązek wykładni tych pojęć nie może być przerzucany na wnioskodawcę.

NSA uznał, że ocena skuteczności decyzji organu podatkowego o zawieszeniu biegu przedawnienia wymaga dokładnego zbadania spełnienia przesłanek formalnych i faktycznych, które nie powinny być oceniane jako instrumentalne bez wystarczających podstaw prawnych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych prawidłowo odnosi się również do obowiązku zapłaty podatku z faktur VAT, wynikającego z art. 108 ust. 1 ustawy o PTU. Proceduralne uchybienia w wyłonieniu składu sądu nie stanowią podstawy do podważenia jego orzeczeń bez wykazania wpływu na niezależność i bezstronność.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, jeżeli nie wpływa na jej treść. NSA oddalił skargę, podkreślając nienaruszalność decyzji ostatecznej utrzymanej w mocy.

Wynagrodzenie nauczyciela akademickiego uzyskiwane w wyniku działalności dydaktycznej na uczelni od 1 stycznia 2018 roku uprawnia do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 i art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Decyzja ostateczna orzekająca o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej nie może być uchylona na podstawie przesłanek wznowieniowych w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji. Oceną wznowienia powinien zajmować się organ podatkowy w odrębnym postępowaniu.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.