W sprawach kadrowych dotyczących Policji, decyzje o przeniesieniu na równorzędne stanowisko należy respektować granice uznania administracyjnego przy jednoczesnym wyważaniu interesu służby i interesu indywidualnego, przy czym w przypadku kolizji decyduje interes służby.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że monitoring wizyjny spółki naruszył przepisy RODO przez nielegalne przetwarzanie danych osobowych bez podstawy prawnej oraz niespełnienie obowiązku informacyjnego.

Niejasne i niedostatecznie skonkretyzowane wnioski o udostępnienie informacji publicznej nie stanowią formalnych wniosków w rozumieniu ustawy i nie mogą prowadzić do stwierdzenia bezczynności organu administracyjnego.

Policjant ma obowiązek poddać się badaniu wydechu na obecność alkoholu na polecenie przełożonego, zgodnie z art. 61c ustawy o Policji. Odmowa takiego polecenia stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, szczególnie gdy brak jest podstaw prawnych do badania krwi.

Dla zasady zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych kluczowe jest wskazanie precyzyjnych przesłanek prawnych. Brak wszechstronnego uzasadnienia wyboru środka naprawczego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w przedmiocie zastosowania sankcji za naruszenie RODO.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga, iż organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie oraz przepisy szczególne wyłączają dostęp do części żądanych informacji publicznych.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 24 lutego 2024 r., gdyż żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Odmowa przyznania statusu strony w postępowaniu odwoławczym właścicielce sąsiedniej działki, wskutek błędnej oceny jej interesu prawnego, prowadzi do uchylenia decyzji organu administracyjnego jako sprzecznej z zasadami postępowania wyjaśniającego.

Rażące naruszenie prawa w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji występuje wyłącznie wtedy, gdy naruszenie przepisu nie budzi wątpliwości prawnych i nie wymaga wykładni. Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że kontrola zgodności decyzji z przepisami odbywa się tylko w granicach przesłanek nieważności.

Włączenie obiektu do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia udziału właścicieli w procedurze oraz konsultacji z konserwatorem zabytków narusza zasady ochrony praw własności oraz jest niezgodne z ustawą o ochronie zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie usprawiedliwiają bezczynności organu w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi innemu niż obywatel Ukrainy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał przepisy dotyczące zawieszenia terminów procedur administracyjnych za nieproporcjonalne wobec przedłużającego się prowadzenia postępowań związanych z pozwoleń na pobyt, zobowiązując organ do efektywnego działania oraz nakładając sankcje pieniężne dla zdyscyplinowania.

Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający umorzenie postępowań nieważnościowych z mocy prawa po upływie 30 lat od ich doręczenia/ogłoszenia, jest zgodny z konstytucyjną zasadą stabilizacji porządków społeczno-gospodarczych. Umorzenie postępowania jest prawnie uzasadnione.

Postępowanie wznowieniowe dotyczące ostatecznej decyzji wodnoprawnej nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania zrid. Kontrola decyzji ostatecznej nie wpływa na legalność decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien dokonać ponownego rozpoznania sprawy pod kątem analizy legalności przetwarzania wizerunku A.M. przez Federację, uwzględniając przesłanki akcji protestacyjnej zawarte w ustawie o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.

Odmowa wydania wizy krajowej cudzoziemcowi, będącemu małżonkiem obywatela polskiego, musi być uzasadniona w sposób umożliwiający sądową kontrolę decyzji. Skarga sądowa w takim wypadku jest dopuszczalna, jeśli odwołuje się do prawa do życia rodzinnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna jest niezasadna, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie naruszają przepisów prawa materialnego ani proceduralnego w zakresie zobowiązania cudzoziemca do powrotu i zakazu ponownego wjazdu.