Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że administracyjne postępowania habilitacyjne są zgodne z prawem, kiedy organizowane na podstawie recenzji naukowych i że sądy administracyjne nie mogą merytorycznie oceniać dorobku naukowego ani zasadności opinii recenzentów w tych postępowaniach.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy na części działki ewidencyjnej, przy zachowaniu zasad wyznaczania obszaru analizowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa urbanistycznego i planistycznego, jak również z zasadą dobrego sąsiedztwa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Uniwersytetu, uznając prawidłowość decyzji organów niższej instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy, kierując się zasadami zgodności z przepisami o planowaniu przestrzennym oraz ochronie środowiska.

Organ administracyjny, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązany jest udostępnić żądane informacje publiczne lub wydać decyzję odmowną. Brak działania stanowi bezczynność w rozpatrzeniu wniosku, co jest sprzeczne z przepisami prawa.

Odrzucenie wykładni pozwalającej na utratę obywatelstwa polskiego w przypadku jednoczesnego nabycia obcego obywatelstwa poprzez ius soli, przy zachowaniu innych zasad nabywania krajowego obywatelstwa, wskazuje na konieczność uwzględniania woli i działania obywatela w procesie utraty obywatelstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek koniecznych do przyznania ochrony międzynarodowej na podstawie art. 13 i 15 u.o.o., z uwagi na brak dowodów potwierdzających rzeczywiste zagrożenie prześladowaniem cudzoziemki i jej dzieci w kraju pochodzenia.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP wymaga wykazania posiadania nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r.; brak dowodów posiadania uprawnia organy do odmowy stwierdzenia nabycia tego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że fizyczny brak akt w dyspozycji organu administracyjnego nie usprawiedliwia jego bezczynności. Organ obowiązany jest do czynnego poszukiwania akt oraz usunięcia przeszkód proceduralnych, celem terminowego załatwienia sprawy.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych jest zobowiązany do składania rocznych sprawozdań, w tym zerowych, niezależnie od faktycznego świadczenia usług. Nieprzekazanie sprawozdań w terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zróżnicowanie stawek opłat za pobór wód na różne cele jest zgodne z przepisami Prawa wodnego i odpowiada zasadom zwrotu kosztów wynikającym z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a różne sposoby użytkowania wody przez W. sp. z o.o. wymagały zastosowania zróżnicowanych stawek.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi wynikać z istniejącego już prawa, a nie jedynie roszczenia do jego ustanowienia, co skutkuje uznaniem decyzji o umorzeniu postępowania za prawidłową.

Decyzja o rozłożeniu opłaty adiacenckiej na raty może być zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jeśli uwzględnia interes społeczny, który nie koncentruje się jedynie na jak najszybszej egzekucji należności.

Dla zastosowania art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne konieczne jest wykazanie istnienia związku przyczynowego między zmianą stanu wody na gruncie a szkodliwym oddziaływaniem na grunty sąsiednie; brak dowodów na wystąpienie szkody uzasadnia oddalenie żądania.

Ocena oddziaływania na środowisko dla zrealizowanej inwestycji jest możliwa i konieczna dla ustalenia środowiskowych uwarunkowań; organy muszą uzyskać obligatoryjne opinie ekspertów oraz rozważyć minimalne odległości zgodnie z ustawą, nawet post factum.

Brak możliwości prawnego ustalenia opłaty zmiennej za ścieki z przelewów burzowych bez miarodajnych pomiarów jakościowych, co było warunkiem koniecznym do uznania zasadności decyzji organu wodnego w stanie prawnym przed 2024 rokiem.

Świadczenie w drodze wyjątku z art. 83 ust. 1 ustawy o FUS nie przysługuje, gdy niespełnienie warunków do renty wynika z okoliczności subiektywnych, a nie niezależnych i obiektywnych. Przesłanki przyznania świadczeń wyjątkowych należy interpretować rygorystycznie.

Lokalizacja inwestycji na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, bez wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstępstwo, skutkuje odmową uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz zgodność z planami zarządzania ryzykiem powodziowym.