Silosy i tunele kwalifikują się jako budowle z uwagi na ich dominującą pojemność jako cechę techniczną, nie spełniającą kryterium budynku. Ewidencja gruntów nie determinuje kwalifikacji podatkowej obiektów budowlanych.

Skarga kasacyjna M.I. nie znajduje uzasadnienia; sądy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły odmowę umorzenia zaległości podatkowych, właściwie analizując pojęcie interesu publicznego oraz przepisów proceduralnych.

Skarżący nie posiada interesu prawnego w sprawie o zwrot kwot zabezpieczonych na majątku spółki, ponieważ nie spełnia wymogów strony postępowania administracyjnego zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja organu administracji podatkowej o umorzeniu postępowania odwoławczego na skutek wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej jest bezzasadna, jeśli decyzja ta wywiera dalsze skutki prawne, podlegające kontroli sądowej. Skutki te uzasadniają prawo do sądowej oceny i nie mogą stanowić podstawy do umorzenia postępowania.

Organ odwoławczy umarzający postępowanie, mimo wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej, winien merytorycznie ocenić jej zgodność z prawem, co otwiera drogę do sądowej kontroli legalności tego aktu, zgodnie z art. 45 Konstytucji RP.

Silosy cementu i klinkieru, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, kwalifikują się jako budowle dla celów podatku od nieruchomości, ponieważ ich kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, nie zaś powierzchnia użytkowa, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/21.

Nie można uznać przesłanki braku winy w uchybieniu terminu przy składaniu odwołania przez podatnika za uprawdopodobnioną, jeśli nie dostarczono konkretnych dowodów na zaistnienie okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie.

Decyzja o zabezpieczeniu, mimo jej wygaśnięcia, podlega kontroli merytorycznej ze względu na jej skutki prawne nadal istniejące w sferze prawa podatkowego, a brak takiej kontroli stanowi naruszenie prawa podatnika do sądu.

Węzeł betoniarski, uznany za jedną złożoną budowlę, podlega opodatkowaniu jako wolnostojące urządzenie techniczne, nie zaś jako budynek, ze względu na jego trwałe związanie z gruntem oraz funkcjonalność jako jeden przedmiot materialny.

Obiekty budowlane, takie jak silosy, powinny być kwalifikowane jako budowle, gdy zasadniczym parametrem decydującym jest ich pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, co wpływa na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Silosy cementów i tuneli pod nimi sklasyfikowane jako budowle, nie budynki, z uwagi na zasadnicze cechy techniczne i funkcjonalne, które wskazują na pojemność jako parametr decydujący, nie powierzchnię użytkową, zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Podatnik, który nie spełnia należytych standardów weryfikacyjnych wobec kontrahentów i nabywa faktury VAT nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie występuje, gdy prowadzi ono do aktu oskarżenia.

Podatnik, który nie dochował należytej staranności w weryfikacji swoich kontrahentów w karuzelowej transakcji VAT, traci prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nierzetelnych.

Nie ma podstaw prawnych do zmniejszenia lub zwrotu nadpłaconych opłat egzekucyjnych wyegzekwowanych przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z 2019 r.; skarga kasacyjna oddalona.

Świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznane jest za dochód z działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej, kwalifikując się do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu, sąd administracyjny ma obowiązek badania jej legalności w celu ochrony praw podatnika. Niezależnie od formalnego wygaśnięcia, skutki decyzji mogą trwać i muszą podlegać kontroli sądowej.

Skarga kasacyjna odrzucona; spółka uczestniczyła w karuzeli podatkowej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Organy poprawnie zakwestionowały rachunki za nieistniejące zdarzenia gospodarcze.

Węzeł betoniarski, jako wolnostojące urządzenie techniczne trwale związane z gruntem, stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.; jego opodatkowanie obejmuje całość z punktu widzenia gospodarczo-funkcjonalnego.