Pisma wytworzone przez funkcjonariuszy publicznych, przekazane w ramach pełnienia funkcji urzędowej, nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli nie zawierają treści kwalifikujących je jako takie dokumenty, a dostęp do nich regulują przepisy szczególne.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 2021 r., wprowadzający umarzanie postępowań wszczętych po 30 latach od doręczenia decyzji, jest zgodny z zasadą stabilności decyzji administracyjnej oraz wyrokiem TK, eliminując możliwośc wzruszania takich decyzji. Skarga kasacyjna, zarzucająca jego niekonstytucyjność, została oddalona.

Słuszne odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości pod inwestycję drogową, nie wymaga uwzględnienia zasady korzyści, jeżeli przeznaczenie pod drogę nie zmienia wartości rynkowej, a wycena oparta na przeznaczeniu drogowym odzwierciedla rzeczywiste warunki rynku.

Przesłanka określona w art. 99 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach obliguje do umorzenia postępowania o zezwolenie na pobyt czasowy, gdy w dniu złożenia wniosku cudzoziemiec jest zobowiązany do opuszczenia terytorium RP.

Wywłaszczona nieruchomość, która stała się własnością uczelni publicznej z mocy prawa, nie podlega zwrotowi. Decyzja o wykorzystaniu gruntu zgodnie z celem wywłaszczenia uniemożliwia jego zwrot mimo niezależnie prowadzonych postępowań dotyczących ksiąg wieczystych.

Zmiana przepisów prawa właściwego o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca nowe organy orzekające, skutkuje brakiem kompetencji dotychczasowego organu administracyjnego do merytorycznego rozpoznania wniosków, nawet złożonych przed zmianą prawa, jeżeli w nowym stanie prawnym te kompetencje przynależą do sądu powszechnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów, które odmówiły stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na brak dowodów jej zajęcia pod drogę publiczną.

Zwrot podania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak właściwości do rozpatrzenia wniosku na mocy art. 66 § 3 k.p.a. jest prawidłowy, gdy nowe przepisy pozbawiły tego organu właściwości orzeczniczej.

Brak wystarczających dowodów na spełnienie przesłanek doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 k.p.a. wyklucza uznanie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy uwzględnić dzień faktycznego odbioru decyzji jako początek biegu terminu.

Dostęp do akt zakończonego postępowania karnego podlega regulacjom Kodeksu postępowania karnego, który jako ustawa szczególna wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wyłącznie Prokurator Generalny jest właściwy do przyznania dodatku wyrównawczego wobec żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora po likwidacji wojskowych jednostek prokuratury, co skutkuje nieważnością decyzji wydanych przez organy nieuprawnione.

Dla uznania świadczeń za nienależnie pobrane wystarczy skuteczne pouczenie o obowiązkach i świadomość ich naruszenia; nie jest wymagane, aby organ samodzielnie weryfikował zmiany w rejestrach publicznych.

Organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową jest Prokurator Generalny. Decyzje wydane z naruszeniem właściwości podlegają stwierdzeniu nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odwołanie się organu do ochrony prywatności przy odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń doradcy Głównego Geodety Kraju było nieuzasadnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej organu.

Decyzja administracyjna o przejęciu nieruchomości rolnej przez Państwo, zgodna z ustawą o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, nie narusza rażąco prawa, o ile nieruchomość była objęta faktycznym władaniem przez Państwo przed 5 kwietnia 1958 r. i nie wykazano podstaw nieważności przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Względy formalne, wiążące decyzję Dyrektora Szkoły o braku zarządzenia w zakresie korzystania ze stołówki szkolnej przy organizacji alternatywnej formy żywienia, wykluczają domniemanie bezczynności organu, kiedy szkoła wywiązuje się z ustawowego obowiązku zapewnienia posiłku niedyktowanego przez wymóg utworzenia tradycyjnej stołówki.