Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzje administracyjne dotyczące warunków zabudowy były zgodne z prawem, a spełnienie wymogów planistycznych uzasadniało planowaną zabudowę. Skarga kasacyjna została oddalona.

W sprawie odmowy świadczenia wychowawczego zastosowanie mają przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a kraj pracy rodzica determinuje uprawnienia do świadczeń rodzinnych, niezależnie od ograniczenia władzy rodzicielskiej.

Bezczynność oraz przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie sankcji oraz zobowiązanie do podjęcia decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z 1969 roku. Uznał, że nie wykazano rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej unieważnienie w trybie nadzwyczajnym.

Brak przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę wyklucza możliwość wznowienia postępowania, chyba że wystąpi przesłanka prawna wpływająca na możliwości zabudowy nieruchomości sąsiedniej wynikająca z art. 28 ust. 2 u.p.b.

Wysokość odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę publiczną winna być ustalana według stanu nieruchomości z dnia wskazanej ustawą z 13 października 1998 r., co determinuje sposób wykorzystania nieruchomości na tę datę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.

NSA utrzymał w mocy decyzję o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Inwestycja naruszałaby zakaz zmiany sposobu użytkowania ziemi i ingerowałaby w walory przyrodnicze obszaru chronionego, co jest sprzeczne z zasadami ochrony środowiska i przepisami dotyczący planowania przestrzennego.

Akt odwołania dyrektora instytucji kultury musi zawierać szczegółowe uzasadnienie, a jego wydanie winno być poprzedzone konsultacjami z właściwymi stowarzyszeniami i związkami zawodowymi. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje uznaniem aktu za bezprawny.

Prawo do rekompensaty na mocy ustawy zabużańskiej przysługuje tylko osobom spełniającym określone warunki, w tym posiadanie miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP w dniu 1 września 1939 r. oraz opuszczenie tego terenu z przyczyn wskazanych w art. 1 ustawy.

Organ administracji publicznej, spełniając wymogi ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zostaje w stanie bezczynności, jeśli odpowiada na wnioski w zakresie posiadanych danych w ustawowym terminie, a nie jest zobowiązany do tworzenia nowych analiz na potrzeby wniosków.