NSA uznał, że przedawnienie zobowiązania podatkowego nie upłynęło, a procedura wznowieniowa dotyczyła jedynie wyroków uchylonych w zakresie wskazanym przez wyrok TSUE. Rozstrzygnięcie o odliczeniu podatku naliczonego nie stanowiło przedmiotu tego postępowania.

Prawo do zwrotu podatku akcyzowego nie może być ograniczane dysproporcjonalnymi wymogami formalnymi wnioskodawcy bez narzędzi prawnych do ich spełnienia, nawet jeżeli organ podatkowy nie podważył merytorycznego prawa do zwrotu akcyzy w takim przypadku.

Postępowanie wznowieniowe nie prowadzi do naruszenia zasad przedawnienia; uprawnienia proceduralne są istotne dla funkcji gwarantowania zobowiązań zgodnych z prawem unijnym, a zasad dotyczących VAT w zakresie WNT należy przestrzegać.

Brak formalny wniosku o zwrot akcyzy, wynikający z nieosiągalności dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy, nie może sam w sobie być podstawą do jego nierozpatrzenia, szczególnie gdy podmiot nie dysponuje narzędziami do ich uzyskania, a regulacje krajowe i unijne wskazują na możliwość jego uzupełnienia.

Wniosek o zwrot podatku akcyzowego nie może być pozostawiony bez rozpatrzenia wyłącznie z przyczyn formalnych, jeśli istnieją przeszkody prawne uniemożliwiające uzyskanie wymaganych dokumentów lub jeśli organ nie rozstrzygnął jednoznacznie materialnego prawa do zwrotu akcyzy.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje jedynie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego ma rzeczywisty związek z niewykonaniem danego zobowiązania podatkowego i służy realizacji celów tego postępowania.

Czynności organu podatkowego, w tym zawiadomienie o zawieszeniu terminu przedawnienia, muszą być wykonane przez właściwy organ, aby wywrzeć skutek prawny przerwania przedawnienia. Niespełnienie tej przesłanki powoduje, że zaległość podatkowa nie może być dochodzona po upływie okresu przedawnienia.