Decyzja organu podatkowego wydana po upływie terminu przedawnienia jest nieważna, jeśli zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zostało doręczone niezgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z dniem wszczęcia postępowania karnego skarbowego, bez potrzeby przejścia do fazy ad personam. Wszczęcie postępowania nie miało charakteru instrumentalnego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie wymaga postawienia zarzutów w fazie in personam. Instrumentalność wszczęcia postępowania musi być wykazana, a fakt, że działało organ inne niż podatkowe, wyklucza takie twierdzenie.

Podatnik, który świadomie posługuje się pustymi fakturami, nie może powoływać się na należytą staranność ani na brak wiedzy o nierzetelnym charakterze dokumentów; taka sytuacja z góry wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

W szczególnych okolicznościach, gdy podatnik nie może odtworzyć dokumentacji, obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego spoczywa na organie podatkowym. Jest to niezbędne w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa do odliczenia VAT.

Należy przestrzegać wszystkich formalnych wymogów prawnych, w tym wykorzystania e-DD, jako warunku zastosowania zerowej stawki akcyzy na wyroby energetyczne, pomimo braku ich przeznaczenia do celów opałowych. Wykładnia prawa musi być oparta na zasadach systemowych i funkcjonalnych, z zachowaniem unijnej zasady proporcjonalności.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji było uzasadnione niewystarczającą kompletnością materiału dowodowego oraz koniecznością wyjaśnienia istotnych kwestii faktycznych, co czyniło rozstrzygnięcie sprawy niemożliwym.

Skarga kasacyjna K.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odrzucona przez NSA; uznano, że zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu zgodnie z wcześniejszymi rozstrzygnięciami oraz należyta staranność w weryfikacji kontrahentów nie została zachowana.

Decyzja kasatoryjna organu odwoławczego, polegająca na uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy wymaga tego uprzednie przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego i nie narusza zakazu orzekania na niekorzyść strony postępowania.

Wydanie decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej jest dopuszczalne, gdy rozstrzygnięcie wymaga pełnego postępowania dowodowego, jednocześnie niewykraczając poza granice zasady reformationis in peius.

Oddalono skargę kasacyjną, uznając brak należytej staranności spółki w identyfikacji kontrahentów oraz udział w oszustwie podatkowym w ramach karuzeli podatkowej, co uzasadniało odmowę prawa do odliczenia VAT.

Podatnik, dokonując korekty deklaracji VAT, może 'cofnąć się' do momentu niezasadnego wystawienia faktury, jeżeli brak podstaw prawnych był od początku oczywisty, co uprawnia go do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego.

Spółka komandytowa, uzyskując status podatnika CIT, uznawana jest za podmiot rozpoczynający działalność, uprawniony do stosowania stawki 9% CIT w pierwszym roku podatkowym działalności, niezależnie od wcześniejszego prowadzenia działalności gospodarczej jako podmiotu transparentnego podatkowo.

NSA orzekł, że podatnik nie wykazał niezbędnych przesłanek uzasadniających ograniczenie poboru zaliczek, ponieważ statek, na którym pracował, nie spełniał kryteriów międzynarodowego transportu morskiego, co wykluczało możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, skierowana przeciwko prawomocnemu wyrokowi, musi wskazywać kardynalne uchybienia proceduralne. Niedopuszczalne są zarzuty dotyczące jedynie merytorycznej polemiki z oceną prawną sądu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest nieuzasadniona w zakresie naruszenia przepisów postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej oraz zasądzeniem kosztów postępowania na rzecz spółki „A” S.A.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, akceptując stanowisko, że brak instrumentalności w rozpoczęciu postępowania karnego skarbowego powoduje zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pod warunkiem należytego zawiadomienia podatnika.

Kary umowne za nieterminowe wykonanie usługi nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., jeśli nie dotyczą wad dostarczonych towarów, robót lub usług, lecz powinny być rozpatrywane indywidualnie w kontekście art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od udziału w zyskach spółki powstaje nie przy wypłacie zaliczek, ale dopiero przy faktycznym osiągnięciu przychodów, czyli po rozliczeniu zysków po zakończeniu roku podatkowego.