W przypadku skargi kasacyjnej NSA jest związany jej granicami i zasadniczo nie ma kompetencji do kontroli legalności poza zakresem zaskarżenia. Zarzuty muszą być wyraźnie ujęte, a ich uzasadnienie przejrzyste i klarowne.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, zwracając sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na obciążenia proceduralne i materialne. Ustalono konieczność pełnego wyjaśnienia rzeczywistych okoliczności transakcji oraz rozstrzygnięcie o istnieniu karuzeli podatkowej i ewentualnym nadużyciu podatkowym.

Opłata recyklingowa pobierana od sprzedaży lekkich toreb z tworzywa sztucznego stanowi element podstawy opodatkowania VAT, gdyż pozostaje w bezpośrednim związku z dostawą towaru i spełnia kryteria określone w art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Przychód z odpłatnego zbycia akcji powstaje jedynie w przypadku otrzymania ekwiwalentu. W przypadku jego braku, nie zachodzi przesłanka opodatkowania tego przychodu jako przychodu z kapitałów pieniężnych, lecz jedynie jako dochód z praw majątkowych.

Postępowanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej ogranicza się wyłącznie do badania przesłanek rażącego naruszenia prawa. Opodatkowanie przesunięć pieniężnych między małżonkami nie stanowi takiego naruszenia.

Organ podatkowy, przy odmowie wydania zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od podatku, może opierać się wyłącznie na danych z ewidencji, a brak terminowego zgłoszenia nabycia spadku uniemożliwia wydanie zaświadczenia bez przeprowadzania postępowania podatkowego.

W sytuacji, gdy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego został przerwany poprzez skuteczne zastosowanie środka egzekucyjnego, zarzut przedawnienia jest niezasadny. Sąd administracyjny nie może samodzielnie korygować lub uzupełniać nieadekwatnie sformułowanych zarzutów kasacyjnych.

Skarga kasacyjna G. Ł. na wyrok WSA w Kielcach została oddalona, a decyzja podatkowa odnośnie podatku VAT za lata 2013-2015 uznana za prawidłową z uwagi na proceduralną efektywność podjętych działań skarbowych i brak instrumentalności postępowania karnoskarbowego.

Skarga kasacyjna, będąc formalnie i merytorycznie wadliwie sporządzona, nie wykazuje istotnych naruszeń prawa; dlatego też wyrok WSA utrzymano w mocy, potwierdzając prawidłowość postępowania organów podatkowych i ich decyzji.

Wydanie zaświadczenia, potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy zgodnie z art. 109 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, wymaga wnikliwej oceny dokumentów dostarczonych przez wnioskodawcę oraz dokonania klasyfikacji taryfowej pojazdu, bez konieczności przeprowadzania oględzin.

Postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy umożliwia organowi podatkowemu weryfikację klasyfikacji taryfowej pojazdu, a stosowne zaświadczenie może być wydane po ocenie dokumentacji dostarczonej przez podatnika, zgodnie z art. 109 ust. 2a i 2c ustawy akcyzowej.

O usprawiedliwionym przypadku, w którym organ podatkowy może odmówić wydania interpretacji indywidualnej, będąc opartym na uzasadnionym przypuszczeniu potencjalnych korzyści podatkowych mogących wynikać z opisanych czynności.

Przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy, organ podatkowy ma obowiązek ocenić dokumentację pod kątem klasyfikacji taryfowej pojazdu. Klasyfikacja ta jest kluczowa dla określenia obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Organ podatkowy, dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia dotyczącego obowiązku akcyzowego, powinien przeprowadzić szczegółową analizę prawidłowości klasyfikacji taryfowej i statystycznej pojazdu, opierając się na dokumentacji dostarczonej przez wnioskodawcę, co jest istotne dla oceny obowiązku podatkowego.

Sąd administracyjny uznaje, że art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wymaga udokumentowania darowizn środków pieniężnych poprzez dowód przelewu od darczyńcy na konto obdarowanego, co wyklucza samodzielną wpłatę gotówki przez obdarowanego na swoje konto.

Obowiązkiem podatkowym z tytułu podatku od środków transportowych obciążony jest podmiot ujawniony w ewidencji jako właściciel, niezależnie od faktycznego władania pojazdem; obowiązek ten ustaje dopiero po wyrejestrowaniu pojazdu.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzając, że nieruchomość związana z działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu, niezależnie od faktycznego jej wykorzystania, z uwagi na potencjalne związanie z działalnością.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne były nieskorelowane oraz niepoprawnie uzasadnione, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawy wznowienia postępowania podatkowego, określone w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie obejmują dowodów i okoliczności znanych w trakcie pierwotnego postępowania, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.