Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.

Odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego nie narusza przepisów proceduralnych, gdy nowe dowody są tylko formalnymi reprodukcjami istniejących dokumentów, a więc nie spełniają przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczących wznowienia.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.

Odwołania na postanowienia odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego muszą wskazywać nowe dowody lub okoliczności nieznane organowi w chwili wydania decyzji, a wnioski o wznowienie muszą być składane terminowo, zgodnie z art. 148 i 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie bezpośredniego i ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, co nie zostało wykazane przez skarżącą.

Wojewoda Dolnośląski jako organ odwoławczy nie został wyłączony z orzekania, ale z chwilą wniesienia apelacji w imieniu Skarbu Państwa traci uprawnienia do dalszej ochrony interesów w tej samej sprawie.

Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej, który wyłącza odszkodowanie za ograniczenie korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, nie dotyczy sytuacji, w której nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste podmiotowi innemu niż zarządca obszaru kolejowego.

Policjantowi nie przysługuje zawieszona część uposażenia, jeśli postępowanie dyscyplinarne umorzono z uwagi na skazanie w postępowaniu karnym za czyn będący przedmiotem umorzonego postępowania.

Postępowanie o wzrost uposażenia policjanta po jego zwolnieniu ze służby staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdyż prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem aktywnej służby, co wyłączą materialnoprawne podstawy do jego kontynuacji.

W postępowaniu dotyczącym przejścia nieruchomości na własność publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. ciężar dowodu spełnienia przesłanek art. 73 ustawy z 1998 r. spoczywa na wnioskodawcy, który musi wykazać, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną oraz pozostawała we władaniu instytucji publicznej z zastosowaniem różnorodnych dowodów dozwolonych prawem.

Zwolnienie żołnierza z terytorialnej służby wojskowej winno być dokonane w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, zgodnie z przepisami ustawy o obronie Ojczyzny i Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zaświadczenie o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie może być wydane, jeżeli nie ma jednoznacznych dowodów na spełnienie kryteriów gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe na dzień 1 stycznia 2019 roku.

Przy wypowiedzeniu stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego, wycofanie jest możliwe tylko za zgodą organu wojskowego, a sądy administracyjne nie są uprawnione do badania motywów podjęcia decyzji o wypowiedzeniu ani okoliczności ewentualnych wad oświadczenia woli, takich jak groźba.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Centralna Komisja Lekarska nie może rozszerzać zakresu rozstrzygnięcia poza zaskarżony przez skarżącą zakres, w ramach postępowania odwoławczego w administracyjnym toku instancji.

NSA potwierdza możliwość stosowania art. 154 KPA do uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych, niezależnie od ich charakteru, jeżeli takie działanie nie prowadzi do naruszenia prawa, uwzględniając przy tym nowe orzecznictwo sądowe dotyczące wykładni przepisów o ekwiwalencie.

Odmawia się przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opieka nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia zatrudnienia, a związek przyczynowy między niepodejmowaniem pracy a opieką nie jest oczywisty i bezpośredni. Skarga kasacyjna, jako niezasadna, podlega oddaleniu.