Art. 3 pkt 1a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do uzgadniania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż posiada charakter ustrojowy, a nie materialnoprawny.

Teren inwestycyjny nie pokryty mapą zagrożenia powodziowego nie wymaga uzgodnień z Wodami Polskimi dla ustalenia warunków zabudowy, nawet gdy część działki jest obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.

Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odnośnie ustalenia odszkodowania została oddalona przez NSA z uwagi na zgodność operatu szacunkowego z przepisami oraz brak istotnych wpływów proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna Ł. S. została oddalona. Ustalona i zatwierdzona przez sądy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była prawidłowa, a zarzuty proceduralne oraz prawnomaterialne nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

NSA uchylił wyrok WSA w Szczecinie, stwierdzając, że interes prawny skarżących został naruszony przez ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, uwzględniając kwestie ograniczeń w prawie własności.

NSA podtrzymał wyrok WSA uznający, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez Instytut PAN była niedostatecznie uzasadniona w zakresie wykazania tajemnicy przedsiębiorcy, co czyniło decyzję przedwczesną.

Skarga kasacyjna niezasadna; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność uchwały Rady Miejskiej z 2001 r. w świetle ówczesnych przepisów prawa, odmawiając oceny w kontekście późniejszych regulacji.

Uchwała Rady Miejskiej w Olkuszu w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidująca ograniczenia w działalności przetwarzania odpadów, jest zgodna z prawem, nie narusza zasad proporcjonalności oraz prawa własności i została podjęta z zachowaniem władztwa planistycznego.

Uchwała NSA: Wadliwość uzasadnienia wyroku WSA stanowi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadniające uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy. WSA musi sporządzić uzasadnienie umożliwiające kontrolę zasadności orzeczenia.