Niezgodność pomiędzy treścią faktury a rzeczywistym przebiegiem transakcji – w szczególności brak tożsamości podmiotowej pomiędzy wystawcą faktury a rzeczywistym dostawcą towaru lub usługodawcą – wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego, chyba że podatnik działał w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł powziąć wiedzy o tej nieprawidłowości.

Wydatki na użytkowanie samochodów osobowych przez pracowników, niezwiązanych ze spółką, w celach mieszanych, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Skarga kasacyjna, która nie zawiera precyzyjnie sformułowanych i uzasadnionych podstaw prawnych, nie może prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku, co potwierdza zasadność odrzucenia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej nie istnieje obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając brak dowodów na rzeczywistość transakcji jako podstawę prawną do odmowy odliczenia podatku VAT.

Zbycie towarów nabytych na cele działalności zwolnionej od VAT i nie odliczanych od podatku, podlega zwolnieniu niezależnie od ich faktycznego wykorzystania, co zabezpiecza przed podwójnym opodatkowaniem i potwierdza celowościową wykładnię przepisów ustawy o VAT.

Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Brak spełnienia wymogu udokumentowania wydatków na ulgę termomodernizacyjną fakturą VAT, zgodnie z art. 26h ust. 3 u.p.d.o.f., skutkuje niemożnością skorzystania z ulgi, niezależnie od obiektywnych przeszkód w zdobyciu faktury.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w formie spółki cywilnej powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności gospodarczej, nawet jeśli nieruchomość nie została formalnie ujęta jako środek trwały.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie zostaje oddalona; brak wykazania przez skarżącą zbytniej uciążliwości egzekucji z art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. potwierdza prawidłowość zastosowanych środków egzekucyjnych.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Skutki prawne decyzji uchylonej wyrokiem WSA są zawieszone do jej uprawomocnienia się, a niepodleganie egzekucji administracyjnej oznacza zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego na jej podstawie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.