Dłużnik rzeczowy może złożyć wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego powołując się na zarzut przedawnienia, korzystając z praw zobowiązanego (art. 27i § 3, 59 u.p.e.a.). Odmowa wszczęcia postępowania z tego powodu przez organ podatkowy jest nieuzasadniona.

NSA uchyla wyrok WSA i nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, podkreślając konieczność pełniejszej analizy prawnej i wskazania naruszeń prawa materialnego i proceduralnego dotyczących zwolnienia z podatku nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż skarga kasacyjna dotycząca okoliczności prowadzenia egzekucji administracyjnej była bezpodstawna z uwagi na brak materialnych uchybień decyzji administracyjnej, potwierdzając tym samym jej wykonalność i zasadność egzekucji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego, potwierdzając naruszenie zasad dwuinstancyjności postępowania i błędną wykładnię przepisów o opodatkowaniu nieruchomości, a także uznając prawidłowość uchylenia decyzji SKO przez sąd pierwszej instancji.

Dla zwolnienia członka zarządu z odpowiedzialności z art. 116 § 1 O.p. konieczne jest wykazanie spełnienia przesłanek egzoneracyjnych, tj. zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie lub braku winy w jego niezłożeniu oraz wskazania egzekwowalnego mienia spółki.

Izba Administracji Skarbowej stanowi prawidłowo wskazany podmiot jako dłużnik zajętej wierzytelności w zakresie postępowania egzekucyjnego; dyrektor jednostki nie odpowiada jako dłużnik. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na poprawność materialnego uzasadnienia wyroku sądów niższej instancji.

W sprawie egzekucji administracyjnej dłużnikiem zajętej wierzytelności jest jednostka organizacyjna sektora finansów publicznych (Izba Administracji Skarbowej), a nie jej dyrektor jako dysponent środków budżetowych. Skarga kasacyjna wobec braku należytego uzasadnienia zarzutów podlega oddaleniu.

Przesuniecie środków finansowych przed formalnym zawarciem umowy darowizny nie wywołuje skutków podatkowych, jeśli nie wyraża woli darowizny. Formalne spisanie umowy darowizny wyznacza moment powstania obowiązku podatkowego.

Decyzja ustalająca osobom fizycznym zobowiązanie w podatku od nieruchomości ma charakter decyzji konstytutywnej, co oznacza, że dopiero jej wydanie i doręczenie kreuje zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości.

Naklejka informacyjna na pojemnikach nie jest wystarczającą formą zawiadomienia o niesegregacji odpadów zgodnie z art. 6ka ust. 1 ustawy o czystości i porządku. Brak właściwego powiadomienia uniemożliwia nałożenie podwyższonej opłaty.

Członek zarządu spółki z o.o. jest zobowiązany do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości nawet wtedy, gdy spółka posiada jednego wierzyciela, a niewykonanie tego obowiązku nie zwalnia go z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki.

Egzekucja administracyjna może być wszczęta na podstawie ostatecznej decyzji określającej wymagalne zobowiązanie bez wcześniejszego doręczenia upomnienia, jeśli decyzja została prawidłowo doręczona, co potwierdza jej ostateczność i wykonalność.

Skarga kasacyjna C. sp. z o.o. została oddalona, gdyż decyzje organów administracyjnych dotyczące egzekucji świadczeń pieniężnych pozostają w mocy oraz są wymagalne, mimo zastrzeżeń proceduralnych i zarzutów skargi kasacyjnej.

Zbyt ogólnikowy i niejednoznaczny opis zdarzenia przyszłego we wniosku o interpretację przepisów podatkowych uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania interpretacyjnego, co zgodnie z art. 165a Ordynacji podatkowej przesądza o prawidłowości odmowy rozpoznania skargi kasacyjnej.

To na osobie domagającej się stwierdzenia nadpłaty spoczywa obowiązek wykazania słuszności swych racji i poparcia ich stosownymi dowodami; organ podatkowy nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na poparcie stanowiska podatnika.