Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając w granicach skargi kasacyjnej, uznał, iż zarzuty niewłaściwego zastosowania prawa materialnego w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości są niezasadne, wobec czego oddalił skargę kasacyjną T.S.

Dla uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Istnienie tego związku musi być potwierdzone decyzjami administracyjnymi dotyczących zasiłków dla opiekuna oraz świadczeń pielęgnacyjnych.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1954 roku o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa ulega umorzeniu z mocy prawa, jeżeli po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji nie zostało zakończone.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez decyzję administracyjną w oparciu o art. 124 u.g.n., w związku z celem publicznym oraz decyzją lokalizacyjną, jest prawidłowe, jeśli spełniono ogólne przesłanki formalne oraz materialne dla tego typu inwestycji.

NSA wskazuje, że przyznanie świadczenia wychowawczego osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem nie powinno być warunkowane wystąpieniem z wnioskiem o przysposobienie dziecka, jeśli prowadzi to do dyskryminacji i jest sprzeczne z zasadą ochrony interesów dziecka.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając, że informacje publiczne zostały udostępnione w trybie zgodnym z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a doręczenie elektroniczne było prawidłowe.

Akta zakończonego postępowania karnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i podlegają wyłączeniu udostępnienia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz art. 1 ust. 2 u.d.i.p. (NSA, wyrok z dnia 13 marca 2026 r.).

Zmieniony stan faktyczny, na skutek wyroku sądu powszechnego, nie może uzasadniać umorzenia postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji nie zastosował się do oceny prawnej sądu administracyjnego wyrażonej we wcześniejszym wyroku.

Informacje o konkretnych dniach urlopów sędziów Trybunału Konstytucyjnego stanowią informację publiczną, związaną z wykonywaniem funkcji publicznych, co obliguje organ do ich udostępnienia na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a odmowa spełnienia takiego wniosku motywuje do uznania bezczynności organu.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym zwłoka ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnienie przedłużenia terminu było ogólne i niewystarczające.

Wzruszenie decyzji ostatecznej na mocy art. 155 k.p.a. niesie przesłanki "innych uzasadnionych przyczyn", które uniemożliwiają wszczęcie postępowania, gdy wcześniej wydano prawomocne orzeczenia niezgodne z intencją wnioskującego.

Art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyklucza właścicieli działek sąsiednich z kręgu podmiotów uprawnionych do żądania zmiany danych w ewidencji gruntów, co oznacza, że skarżący J.G. nie posiada legitymacji procesowej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe ustalenie przez Ministra Rozwoju i Technologii odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, podkreślając zgodność operatu szacunkowego z prawnymi wymogami.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje istnienie bezpośredniego związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną za podstawę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagając dalszego wyjaśnienia okoliczności po okresie kwietnia 2023 roku.