Czynność włączenia karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków wymaga wcześniejszego udokumentowania walorów zabytkowych obiektu. Brak takiego dowodu czyni ją nieskuteczną, niezależnie od późniejszego sanowania braków.

Decyzja odmawiająca świadczenia w drodze wyjątku wymaga od organu pełnej oceny sytuacji osobistej wnioskodawcy, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności mogących uzasadniać niespełnienie formalnych przesłanek, art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

W przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu odpadów, na podmiot odbierający odpady komunalne można nałożyć administracyjną karę pieniężną. Odstąpienie od kary wymaga znikomych naruszeń i zaprzestania ich powtarzania.

Nieważne jest doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jeśli nie spełniono wymogów art. 44 KPA, co powoduje, że termin na dokonanie czynności nie rozpoczyna biegu.

Działka skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, co uzasadnia brak statusu stronny skarżącego w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym pozwolenia na budowę.

Uchwała Rady Miasta Krakowa w zakresie zakazu zabudowy na działkach oznaczonych symbolem "MNos.1" przekroczyła granice władztwa planistycznego i naruszyła zasady sporządzania planów miejscowych, czym ograniczyła prawo własności skarżących, co skutkowało koniecznością stwierdzenia jej nieważności w części przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wyłączenie nieruchomości spod zabudowy, bez wyprzedzającego rozpoznania geologicznego i mimo jej przeznaczenia do zabudowy w Studium, narusza owe Studium oraz przekracza granice władztwa planistycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w tej części.

Nieważność postępowania sądowoadministracyjnego może być stwierdzona na skutek pozbawienia strony możliwości obrony jej praw, wskutek błędnego doręczenia elektronicznego, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna zarzucająca Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie błędną ocenę rażącego naruszenia prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w procesie uchylenia decyzji środowiskowej, została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z powodu braku wymaganej partycypacji społeczeństwa.

Osoba umieszczona w domu pomocy społecznej, która wykazuje samodzielność w podstawowych czynnościach życiowych, nie spełnia przesłanek do dalszego pobytu w placówce mimo wcześniejszej decyzji o umieszczeniu (art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej).

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa o informacji publicznej, wskazując na zgodność działań organu z obowiązującymi przepisami prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieuzasadnione zarzutem twierdzenia naruszeń. Konieczność ponownego określenia granic obszaru analizowanego w zgodzie z zasadami planowania przestrzennego oraz korekta błędnych parametrów w przedmiocie wskaźników zabudowy.