Podatnik nie może korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. w sytuacji, gdy infrastruktura kolejowa jest nieczynna, a zarządca infrastruktury faktycznie nie udostępnia jej przewoźnikom kolejowym.

Sprzedaż nieruchomości przez podatnika, formalnie zarejestrowanego jako prowadzącego działalność gospodarczą w obrocie nieruchomościami, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo zarzutów wykazujących na zarządzanie majątkiem prywatnym.

Narzucona przez skarżącego wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. jest niezgodna z prawem; koszt uzyskania przychodów to nie koszt historyczny, lecz wartość bilansowa spółki przekształcanej.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej przysługuje wyłącznie wtedy, gdy jest ona faktycznie udostępniana przewoźnikom kolejowym; samo potencjalne umożliwienie korzystania z infrastruktury nie spełnia warunków określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości uzależnione jest od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego lub od rozpoczęcia jego użytkowania przed ostatecznym zakończeniem robót. Powstanie obowiązku podatkowego nie jest uwarunkowane uzyskaniem prawa do użytkowania budynku.

Skarga kasacyjna spółki Z. S.A. została oddalona z uwagi na brak spełnienia przesłanek zwolnienia podatkowego, w wyniku czego dochód z nieodpłatnego świadczenia nie spełniał warunków z art. 17 ust. 1 pkt 26 updop.

Objęcie udziałów w spółce celowej przez podmiot zarządzający portem nie uprawnia do zastosowania zwolnienia podatkowego, jeśli nie realizuje bezpośrednio określonych w ustawie celów związanych z infrastrukturą portową.

Brak opodatkowania dochodów za granicą nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej z art. 27g u.p.d.o.f. w Polsce, pod warunkiem uzyskania dochodów poza jej granicami.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że decyzja Kolegium, nierespektująca wskazówek sądu pierwszej instancji oraz orzecznictwa TK, uchybia zasadzie prawidłowego rozpoznania merytorycznego. Skarga kasacyjna, jako bezzasadna, zostaje oddalona.

NSA uznał skargę kasacyjną SKO w Kaliszu za bezzasadną, oddalając ją. Potwierdził naruszenie przez SKO zasad postępowania oraz niespełnienie wytycznych WSA i TK, co uzasadniało uchylenie decyzji SKO przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że warunkiem uznania spółki za spółkę holdingową w rozumieniu art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT jest spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z wykładni literalnej, w tym pełna identyfikacja struktury właścicielskiej na wszystkich poziomach (w tym pośrednich udziałowców). Spółki niespełniające tych warunków nie mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Zagraniczny oddział spółki nie spełnia warunków polskiej rezydencji podatkowej dla uzyskania statusu spółki holdingowej. W konsekwencji, dochody osiągane przez spółki zależne w procesie zbycia akcji nie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 24o u.d.p.o.p.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ma zastosowanie wyłącznie do infrastruktury kolejowej faktycznie udostępnianej przewoźnikom kolejowym, a nie jedynie potencjalnie przeznaczonej do takiego udostępnienia.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości nie jest uzależnione od uzyskania prawa do użytkowania budynku; o momencie jego powstania decyduje wcześniejsze z dwóch zdarzeń: zakończenie budowy albo rozpoczęcie faktycznego użytkowania budynku przed jego ostatecznym wykończeniem.

Linie kolejowe uznane za infrastrukturę nieczynną muszą być faktycznie udostępniane przewoźnikom kolejowym, aby korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.; potencjalna możliwość ich wykorzystania nie jest wystarczająca.