Zarządzenie organu wykonawczego gminy o odwołaniu dyrektora instytucji kultury jest aktem publicznoprawnym, co uzasadnia kontrolę sądu administracyjnego przy ocenie poprawności uzasadnienia naruszenia przepisów prawa. Odwołanie powinno być starannie umotywowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że pozostawienie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie stanowi bezczynności organu, jeśli procedura zostaje przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa administracyjnego.

Włączenie budynku do ewidencji zabytków z pominięciem czynnego udziału właściciela oraz nieuzasadnieniem wartości zabytkowych skutkuje bezskutecznością tej czynności.

Decyzja Prezydenta m.st. Warszawy o pozwoleniu na budowę, mimo drobnych naruszeń, nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, potwierdzając zgodność decyzji z miejscowym planem oraz ograniczenia w kompetencjach organów budowlanych.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego podlega oddaleniu, gdy wnioskodawca nie posiada przymiotu strony, a podstawy wznowienia nie zostały wykazane zgodnie z ustawowymi wymaganiami, takimi jak potwierdzenie fałszerstwa dowodów prawomocnym orzeczeniem sądu.

Zasadna i zgodna z prawem jest decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza Policji, gdy długotrwała absencja chorobowa dezorganizuje pracę jednostki i godzi w "ważny interes służby" w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Niezgodność artykułu 115a ustawy o Policji z Konstytucją RP, wykazana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia stosowanie norm wynikających z treści nowelizacji z dnia 1 października 2020 r., a zasada domniemania konstytucyjności nie może legitymizować ponownego wprowadzenia uznanych za niekonstytucyjne regulacji.