Określona w art. 247 § 1 pkt 3 O.p. przesłanka stwierdzenia nieważności występuje wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa.
Stacje ładowania pojazdów, ze względu na ich fizyczne powiązanie z budowlanym fundamentem, nie stanowią wolnostojących urządzeń technicznych, a zatem nie mogą być uznane za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie spełnił przesłanek z art. 22 § 2a o.p. dotyczących uprawdopodobnienia wysokiej niewspółmierności zaliczek na podatek dochodowy. Decyzja organu oparta na przyjętej wykładni prawa była prawidłowa.
Płatnikowi przysługuje wynagrodzenie jedynie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa, nie zaś wyłącznie z tytułu pobrania tych podatków.
Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 updof nie przysługuje, jeśli nabyty grunt brak planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy wymagają ścisłej wykładni jako wyjątek od opodatkowania.
Podatnik nie może skorzystać z ulgi mieszkaniowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof, gdy brak jest planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy potwierdzających przeznaczenie gruntu na cele mieszkaniowe.
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed doręczeniem decyzji nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest niedopuszczalne. W celu zapewnienia zgodności postępowania z wyrokami sądu, konieczne jest uchylenie postanowienia wierzyciela, co umożliwia pełne ponowne rozpatrzenie przez organy administracyjne.
Stacja ładowania pojazdów elektrycznych nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż definicja budowli w tej ustawie ma charakter autonomiczny, a przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane per analogiam na niekorzyść podatnika.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe powstałe przed przekształceniem spółki w spółkę komandytową. Przekształcenie nie zrywa sukcesji prawno-podatkowej, a odpowiedzialność oparta jest na zasadach obowiązujących w momencie powstania zaległości.
Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach komplementariusza przed zakończeniem roku podatkowego, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.
Zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie mogą podważać i wyłączać stosowania przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli podatnik kwestionuje ich poprawność, w szczególności w odniesieniu do powierzchni użytkowej budynku ustalanej według art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.
Czynność prawna dokonana pod pozorem transakcji finansowej, której rzeczywistym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej, może zostać uznana za pozorną, a skutki podatkowe wywodzone będą z czynności ukrytej (art. 199a § 2 o.p.). Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację organowi podatkowemu w zakresie pozorności transakcji przeniesienia praw do znaku towarowego.
Art. 15zzzzzn² ustawy COVID-19, wprowadzając możliwość przywrócenia terminów prawa materialnego, znajduje zastosowanie także w prawie podatkowym, gwarantując podatnikom ochronę w związku z uchybieniem terminów w czasie pandemii.
Pełnomocnik strony postępowania nie może być ukarany karą porządkową za brak dostarczenia dokumentów, których nie posiada ani nie ma do nich dostępu, pomimo prawidłowego wezwania przez organ podatkowy. (art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej)
Dłużnik rzeczowy, niebędąc zobowiązanym w rozumieniu art. 1a pkt 20 u.p.e.a., nie posiada uprawnienia do podniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jego środki ograniczają się do sprzeciwu dotyczącego jedynie środka egzekucyjnego zastosowanego do rzeczy obciążonej.
Dłużnikowi rzeczowemu nie przysługuje prawo do żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego, ograniczone jest do wnoszenia sprzeciwu, co wyklucza rozpatrywanie zarzutów oraz umorzenia całości postępowania na równi z zobowiązanym.