Skierowanie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, dotyczącej proceduralnego uchylenia i przekazania sprawy, do osoby zmarłej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które prowadziłoby do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji braku materialnego kształtowania praw i obowiązków adresata.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, jako sygnalizacja naruszeń, podlega ograniczonej kontroli sądowej; sąd nie bada ustaleń faktycznych z protokołu kontroli, lecz ich zgodność z zarządzeniem, które przypomina o obowiązkach wynikających z przepisów ochrony środowiska.

Decyzja deklaratoryjna o nabyciu własności nieruchomości na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. wymaga jednoznacznego wykazania, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną z dniem 31 grudnia 1998 r.

Skarga kasacyjna M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczącego przejęcia majątku ziemskiego na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej została oddalona, gdyż całość majątku, w tym obszary leśne, podpadała pod wskazane kryteria reformy rolnej.

Zawieszenie renty do 31 grudnia 2023 r. stanowi warunek sine qua non nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie wcześniejszych przepisów, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym z 2023 r.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylający decyzję administracyjną o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną został utrzymany. NSA potwierdził, że dowody geodezyjne były niewystarczające do wydania prawidłowego orzeczenia o takim nabyciu.

Sąd potwierdził, że odmowa odszkodowania za nieruchomość, która w momencie przejęcia przez państwo nie była działką budowlaną, jest zgodna z prawem, ponieważ brak było istotnych przepisów lub planów pozwalających na jej uznanie za budowlaną.

Dla skutecznego stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., konieczne jest bezsprzeczne wykazanie, że nieruchomość była faktycznie zajęta i użytkowana jako droga publiczna w dniu 31 grudnia 1998 r.

Organ administracji publicznej oraz sądy administracyjne prawidłowo odmówiły uznania za spełniony wymogu nieprzerwanego trzyletniego okresu zatrudnienia B.D. jako dyrektora szkoły, przyjmując, że przerwa w zatrudnieniu w sierpniu 2017 roku nie spełnia wymogu art. 9e ust. 1 Karty Nauczyciela. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia była zasadne z uwagi na istotne braki w postępowaniu dowodowym organu I instancji, które nie mogły być sanowane przez organ odwoławczy.

Brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia mu danych z operatu ewidencyjnego. Ocena ta opiera się na przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezależnie od ogólnych uprawnień z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

NSA podkreślił, że przetwarzanie danych osobowych w ramach działalności prywatnej nie podlega pod Rozporządzenie 2016/679, co czyni postępowanie organu administracji publicznej bezprzedmiotowym i właściwie umorzonym.

Dane z ewidencji gruntów, będące informacją publiczną, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych przez Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowiące lex specialis względem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w którym regulacje geodezyjne dostępu do informacji te szczegółowo określają

W postępowaniach dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy policji konieczne jest precyzyjne określenie momentu powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiedzy o przewinieniu oraz rzetelne przeprowadzenie całościowego postępowania dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej, lecz niearbitralnej oceny dowodów.

NSA uznał, że postępowanie dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszce Policji A.A. powinno zostać ponownie przeprowadzone z uwzględnieniem pełniejszej analizy materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego poprawności wskazań GPS, bez którego prawidłowego zbadania przypisanie winy byłoby przedwczesne.

Otrzymanie ekwiwalentu pieniężnego za rezygnację z kwatery przez małżonka żołnierza zawodowego, nawet przed zawarciem związku małżeńskiego, stanowi przesłankę wyłączającą prawo do świadczenia mieszkaniowego, zgodnie z art. 21 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.