Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi ich wartość rynkowa. Rozstrzygnięcie to potwierdza prawo podatnika do ustalania podstawy opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. w przypadku braku amortyzacji.

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 22 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899), zmienionej Protokołem z dnia 5 lipca 2012 r. (Dz. U. z 2013

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.

Skarga kasacyjna B. [...] sp. z o.o. podlega oddaleniu, gdyż brak skonkretyzowania świadczenia uniemożliwiał wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wniosek o WIS musi dotyczyć jednego towaru lub jednej usługi, co nie zostało spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może zostać uznane za bezskuteczne, jeśli wszczęcie postępowania karno-skarbowego miało charakter instrumentalny w świetle całokształtu relewantnych okoliczności.

Zwolnienie podatkowe dla alternatywnych spółek inwestycyjnych, określone w art. 17 ust. 1 pkt 58a u.p.d.o.p., obejmuje dochody ze sprzedaży wszystkich posiadanych udziałów, jeżeli spełniony jest warunek posiadania tych udziałów przez co najmniej dwa lata, nawet w przypadku sukcesji prawnej w wyniku przekształcenia spółki.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że rozstrzygnięcie WSA o niewystarczającym postępowaniu organu podatkowego w kwestii wykazania braku dobrej wiary podatnika było zasadne, mimo niejednoznaczności uzasadnienia.