Brak rozpoczęcia prac w ciągu 7 lat od ostateczności decyzji o wywłaszczeniu zgodnie z art. 137 ust. 1 u.g.n. stanowi podstawę do zwrotu nieruchomości, nawet przy podjęciu działań projektowych niezwiązanych z fizycznym zagospodarowaniem terenu.

Brak podstaw do stwierdzenia bezczynności Burmistrza w kontekście realizacji żądania udostępnienia informacji publicznej, jeśli organ nie posiada dokumentów, a udzielenie informacji wymagałoby ich wytworzenia.

Nabycie nieruchomości przez osobę niebędącą "osobą bliską" zbywcy w rozumieniu art. 2 pkt 6 u.k.u.r. wymaga zgody Prezesa ANR. Regulacje u.k.u.r. są zgodne z Konstytucją RP, ochraniają gospodarstwa rodzinne, nie naruszając zakazu dyskryminacji.

Przesłanka 'korzystnego uzupełnienia sieci przedszkolnej' wymaga rzeczywistego zapotrzebowania na nowe miejsca w przedszkolach. Liczba wolnych miejsc w istniejącej infrastrukturze determinuje zasadność wniosku o rozszerzenie sieci, co uzasadnia odmowę przy braku takiego zapotrzebowania.

W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych przez ich administratora poprzez utratę dokumentacji zawierającej dane takie jak PESEL, adres zameldowania i inne szczegółowe dane osobowe, obowiązkiem administratora jest zgłoszenie naruszenia odpowiedniemu organowi nadzorczemu oraz powiadomienie osób, których dane dotyczą, o ryzyku naruszenia ich praw i wolności zgodnie z art. 33 i art. 34 RODO.

Uchwała rady gminy, wprowadzająca wymóg lokalizacji spalarni zwłok zwierzęcych co najmniej 3 km od zabudowań, narusza zasady konstytucyjne wolności gospodarczej i proporcjonalności oraz przekracza ustawowe kompetencje, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności w zaskarżonej części.

W przypadku braku formalnego odwołania w postaci niedołączenia ważnego pełnomocnictwa, organ powinien pozostawić odwołanie bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., a nie stwierdzać jego niedopuszczalność na podstawie art. 134 K.p.a. Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwą kontrolę legalności procesu przywracania terminu.

Zobowiązanie administracyjne uznane za niewykonalne z przyczyn niezależnych od zobowiązanego może skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego. Wykonalność takich zobowiązań należy oceniać na podstawie dostępnych przesłanek faktycznych i prawnych, uwzględniając ograniczenia zewnętrzne, takie jak potrzeba uzyskania stosownych pozwoleń.

Przetwarzanie danych osobowych dziecka przez D.K. miało miejsce bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem obowiązków informacyjnych określonych w RODO, co skutkowało utrzymaniem upomnienia nałożonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Skarga kasacyjna Gminy S. na wyrok WSA w Warszawie dotyczący procedury przekształcenia szkoły filialnej i zawiadomienia rodziców została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne oraz sąd I instancji.

W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.

Trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego, systematycznie korzystającego z pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie nienależnie pobranego świadczenia w świetle art. 104 ust. 4 u.p.s., jeśli potrącenie długu niweczy skutki udzielonej pomocy.

NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.

Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.

Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.