Decyzja administracyjna jest obarczona istotnymi wadami proceduralnymi i merytorycznymi, wpływającymi na jej skuteczność prawną. Bez dostatecznej indywiduacji przedmiotu prawa w załącznikach do decyzji, uwłaszczenie na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP nie może zostać uznane za prawomocne.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej oraz wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego naruszają przepisy proceduralne, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji ma obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego związanych z doręczeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak wykazania związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Wydanie zasiłku okresowego następuje zgodnie z ustawą o pomocy społecznej w ramach uznania administracyjnego, uwzględniając sytuację życiową wnioskodawcy i możliwości finansowe organu, co wyklucza możliwość jego podważenia poza wykazaniem przekroczenia granic uznania administracyjnego.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może powstać w oparciu o przepisy przed zmianą, gdy wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 r., a wniosek o świadczenie złożono w terminie trzymiesięcznym po orzeczeniu. Organy administracyjne muszą uwzględnić tę wykładnię przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Z brzmienia art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym wynika, że o zastosowaniu przepisów dotychczasowych przyznających świadczenia pielęgnacyjne decyduje istnienie prawa do takich świadczeń przed 1 stycznia 2024 r. Bez spełnienia tych przesłanek, wnioski złożone po tej dacie podlegają przepisom znowelizowanym.

Zasiłek stały przyznaje się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności uzyskanego w ramach tego samego postępowania, zbliżonych terminami do wniosku podstawowego, bez retroaktywnego przyznania świadczenia na wniosek z innej procedury.

Zasiłek celowy nie przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe; również brak przesłanek do przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu braku szczególnie uzasadnionego przypadku (art. 39 i 41 u.p.s.).

Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie została spełniona, gdyż nowe dowody nie podważyły prawomocnych ustaleń faktycznych. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłową analizę i ocenę dowodów przez organy i sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uprzednie, ostateczne rozstrzygnięcie w tożsamej sprawie stanowi przeszkodę procesową uniemożliwiającą ponowne wszczęcie postępowania nieważnościowego tej samej decyzji administracyjnej. Oddalenie skargi kasacyjnej następuje na podstawie art. 184 p.p.s.a.