Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, należy wykładać w sposób prokonstytucyjny, uwzględniając wyrok TK z dnia 30 października 2018 r., co oznacza ustalanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop według zasad obowiązujących przed dniem 6 listopada 2018 r., pomijając niekonstytucyjny współczynnik 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. winien być obliczany według nowych zasad ustalonych wyrokiem TK, co obejmuje współczynnik ukształtowany ustawą zmieniającą i nieuwzględniające niekonstytucyjnego przelicznika 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność uchylenia decyzji organów Policji, które błędnie stosowały niekonstytucyjny współczynnik 1/30 przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, wskazując na konieczność stosowania zasad wynikających z orzecznictwa TK w zakresie zgodnym z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania celem precyzyjnego wyjaśnienia sposobu ustalenia wskaźnika społecznego dla dzielnicy T., oraz weryfikacji zasadności zaliczenia jej jako obszaru zdegradowanego.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., jest bezzasadna. Przepisy art. 115a ustawy o Policji muszą być interpretowane zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, przyjmując prokonstytucyjną wykładnię art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odmowa przetworzenia wniosku o informację publiczną bez decyzji administracyjnej stanowi bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia informacji zgodnie z u.d.i.p., co obliguje do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest nieważna z powodu rażącego naruszenia procedury administracyjnej, poprzez błędne skierowanie jej do niewłaściwego podmiotu. Tym samym, decyzja powinna być skierowana do Prezesa Sądu Rejonowego jako organu sądu.

Wygaśnięcie mandatu radnego wskutek naruszenia zakazu antykorupcyjnego wynikającego z art. 24d ustawy o samorządzie gminnym i art. 383 Kodeksu wyborczego następuje, gdy radny nie zaprzestaje w wyznaczonym terminie działalności na podstawie umowy cywilnoprawnej z gminą.

Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji przyznająca podwyższenie dodatku funkcyjnego nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, i jako taka nie mogła być unieważniona w trybie nadzorczym przez Komendanta Głównego Policji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że pominięcie szczegółowej analizy kryteriów wniosków mieszkaniowych przez organ władzy lokalnej stanowi naruszenie przepisów uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Organ zobowiązany jest do rozważenia wszystkich istotnych okoliczności zgodnie z prawidłowymi standardami demokratycznego państwa prawnego.

Działania naprawcze drogi gminnej nie wpłynęły na stosunki wodne działki skarżącego w sposób uzasadniający naruszenie art. 29 Prawa wodnego. Skarga kasacyjna oddalona.

Zebranie i wszechstronne rozpatrzenie materiału dowodowego nie jest wymagane w przypadku domniemania posiadania odpadów przez władającego nieruchomością, które można obalić wyłącznie przedstawieniem dowodów wskazujących inny podmiot jako posiadacza. Skarga kasacyjna niewykazująca usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zastosowanie grzywny jako środka przymuszającego było zgodne z prawem, a wysokość grzywny była właściwie ustalona w zgodzie z art. 121 § 2 u.p.e.a.