Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.

Zarządzenie zabezpieczenia podatkowego winno być doręczane pełnomocnikowi ustanowionemu przez podatnika, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/25. Niedopełnienie tej formalności skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych i koniecznością ponownego rozstrzygnięcia sprawy.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia powinno być dokonane pełnomocnikowi podatnika, a nie bezpośrednio zobowiązanemu. Wadliwe doręczenie nie skutkuje skutecznym wprowadzeniem zarządzenia w obieg prawny i należy uznać je za bezskuteczne bez względu na zawartość zgłoszonych zarzutów.

Spółka komandytowa, jako płatnik, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, gdyż obliczenie wysokości należnego podatku możliwe jest dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Skarga kasacyjna, wobec braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych, zostaje oddalona. Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu zobowiązania pieniężnego za 2018 r. odpowiada wymogom prawa.

Zarządzenie zabezpieczenia podlega doręczeniu pełnomocnikowi podatnika w postępowaniu podatkowym. Naruszenie tej zasady stanowi podstawę do uchylenia decyzji sądu administracyjnego, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA w Łodzi i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku wniesienia zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej, trzydziestodniowy termin rozpoczyna bieg od dnia, w którym wyegzekwowane zostały wszystkie koszty, co jest zgodne z literalnym rozumieniem art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a.