Informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Kreują je wyłącznie decyzje konstytutywne na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, doręczone w przewidzianym terminie. W przeciwnym razie zobowiązanie nie powstaje.
Decyzja środowiskowa z 2014 r. była prawidłowa mimo wniosków skarżącego o uznanie nieruchomości za mieszkalną, gdyż nie było dowodów na zmianę jej przeznaczenia przed wydaniem decyzji, co uzasadniało oddalenie skargi.
Informacja w sprawie wysokości opłaty zmiennej nie kreuje zobowiązania; zobowiązanie powstaje z chwilą doręczenia konstytutywnej decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uprzednich ustaleń faktycznych i prawnych oraz brak spełnienia przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego do przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie.
Konieczne przesłanki wznowieniowe nie zostały wykazane. Odszkodowanie nie musi być pełne, ale słuszne, w zgodzie z celami publicznymi i wartościami konstytucyjnymi. Decyzja odmowna utrzymana w mocy - brak naruszenia art. 21 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu Konwencji.
Informacja o wysokości opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, jest czynnością materialno-techniczną i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie powstaje dopiero na podstawie konstytutywnej decyzji administracyjnej, której nieterminowe doręczenie wyłącza powstanie zobowiązania.
Rada Gminy nie ma kompetencji do określania maksymalnej pojemności pojemników na odpady komunalne w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie, gdyż art. 4 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przewiduje jedynie wskazanie minimalnej pojemności.
Dla uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód niezbędne jest uprzednie przedłożenie dokumentów potwierdzających legalność wykonania urządzeń wodnych; brak ich dostarczenia skutkuje niemożnością pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
Przebudowa budynków jednorodzinnych poprzez wydzielenie dodatkowych lokali mieszkalnych, niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, narusza przepisy prawa budowlanego i prowadzi do zmiany ich funkcji na wielorodzinną. W takich okolicznościach zasadne jest orzeczenie o przywróceniu stanu poprzedniego.
Organ administracji jest zobowiązany do uwzględnienia całych działek ewidencyjnych podczas wyznaczania obszaru analizowanego dla warunków zabudowy. Odmowa ustalenia warunków zabudowy musi być oparta na kompletnym materiale dowodowym, w tym właściwie przeprowadzonych analizach urbanistycznych.
Skarga kasacyjna Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii dotycząca uchylenia decyzji o wstrzymaniu działalności schroniska dla zwierząt została oddalona z powodu niewystarczającego uzasadnienia zmiany kwalifikacji działalności przez organy administracyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na uchybienia w uzasadnieniu wyroku uniemożliwiające jego kontrolę instancyjną.
Skarga kasacyjna na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji została oddalona. Orzeczono, że decyzje nie naruszyły prawa w sposób rażący, a skarżącej nie przysługiwał interes prawny.