Zobowiązanie podatkowe spółki, wobec odpowiedzialności którego skarżący jest obciążony, może podlegać przedawnieniu w ramach kontroli legalności decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wymaga ponownego rozpoznania z uwagą na wykazanie przesłanek przedawnienia.

Wierzytelność powstała z tytułu refakturowania kosztów mediów w użyczeniu, jako wierzytelność przyszła, może być skutecznie zajęta na podstawie art. 89 § 2 u.p.e.a., zaś skarga kasacyjna na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznająca zgodność zajęcia z prawem, jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.

Stadion piłkarski nie stanowi jednolitego budynku. Części stadionu, takie jak trybuna zachodnia i zadaszenie, klasyfikowane są jako budowle, a pozostałe części, jak trybuna wschodnia i łącznik, jako budynki. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Stadion nie spełnia wszystkich przesłanek jednorodnej klasyfikacji jako budynek w świetle u.p.o.l., ponieważ jego elementy, jak dach i trybuna zachodnia, to budowle. Tym samym opodatkowanie musi odzwierciedlać zróżnicowane funkcje jego elementów.

Stadion piłkarski jako obiekt budowlany powinien być kwalifikowany jako zespół odrębnych budowli i budynków na gruncie opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeśli spełnia konstrukcyjne kryteria poszczególnych kategorii budowli, jak i budynków, zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych i Prawem budowlanym.