Interes prawny, wynikający z konkretnej normy prawa materialnego, jest koniecznym warunkiem uzyskania statusu strony w postępowaniu podatkowym o przywrócenie podmiotu do rejestru podatkowego VAT. Sam interes faktyczny nie wystarcza do skutecznej inicjacji takiego postępowania.

Uchylić wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 listopada 2022 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec spółki cywilnej skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Skarga o wznowienie postępowania na podstawie wpływu wyroku TSUE jest niezasadna, gdy wyrok ten nie odnosi się wprost do kwestionowanej kwestii prawnej, w kontekście której złożono skargę. W takich okolicznościach brak jest podstaw do ingerencji w prawomocne rozstrzygnięcia sądowe.

Dla zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie jest potrzebna wiedza o wcześniejszym wykorzystywaniu nieruchomości przez sprzedawcę ani o jego odliczeniach VAT.

Faktury VAT nie dokumentujące rzeczywistych transakcji WDT nie mogą korzystać ze stawki 0% VAT. Brak należytej staranności w weryfikacji kontrahenta uzasadnia odmowę prawa do zwrotu podatku VAT.

Sąd oddala skargę kasacyjną E. sp. z o.o., potwierdzając prawidłowość odmowy odliczenia VAT z faktury Kontrahenta, uznanej za dokumentującą czynności faktycznie niewykonane, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.

Skarga o wznowienie postępowania, powołująca się na wyrok TSUE mogący mieć wpływ na wcześniejsze orzeczenie, podlega oddaleniu, jeśli istotne okoliczności, takie jak wymogi wewnętrzne w działalności funduszy inwestycyjnych, nie były przedmiotem wykładni w kontrolowanym wyroku.

Odmowa wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej była uzasadniona, gdyż wnioskodawca oczekiwał oceny stanu faktycznego, co wykracza poza zakres kompetencji organu w postępowaniu interpretacyjnym.

Wniosek o wznowienie postępowania podlega oddaleniu, gdyż wyrok TSUE C-18/23 nie wpływa na rozstrzygnięcie w zakresie oprocentowania nadpłaty podatkowej, co wyklucza zastosowanie art. 272 § 2a P.p.s.a. w niniejszej sprawie.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, wprowadzone nowelizacją Ordynacji podatkowej, nie mogą mieć zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016, ponieważ retrospektywne stosowanie tych przepisów dotyczy jedynie okresów podatkowych rozpoczętych po 15 lipca 2016 r.

Decyzja o zabezpieczeniu majątkowym zobowiązania podatkowego na gruncie art. 33 § 1 o.p. jest zasadna, gdy istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania tego zobowiązania przez podatnika. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że uzasadniona obawa może wynikać z sytuacji finansowej Spółki i nietransparentnych działań z partnerami.

Postępowanie prowadzone przez Naczelnika UCS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowiło przewlekłego działania w świetle obowiązujących przepisów, a dokonana przez sądy analiza czasokresu postępowania wskazuje na brak naruszenia zasady szybkości postępowania.

W wyniku przejęcia przedsiębiorstwa Y. przez Bank w trybie ustawy o BFG, nie dochodzi do pełnej sukcesji podatkowej; Y. pozostaje zobowiązane do skorygowania swoich rozliczeń VAT za okresy sprzed przejęcia.

Interpretacja przepisów przeciwko unikaniu opodatkowania nie może mieć retrospektywnego zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016; przepisy te nie wpływają na stosunki prawne zamknięte przed ich wejściem w życie.

Skarga kasacyjna spółki G. sp. z o.o. z siedzibą w G. jest bezzasadna. Transakcje komisowe, ewidencjonowane jako "marża niepodlegająca opodatkowaniu", podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych stawką VAT 23% z uwagi na niewystarczające udokumentowanie sprzedaży.

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych D. sp. z o.o. przez organ podatkowy była prawidłowa; spełnione zostały przesłanki wskazujące na uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązań, co uprawnia zastosowanie zabezpieczenia zgodnie z art. 33 Ordynacji podatkowej.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za określony okres podatkowy nie było prowadzone w sposób przewlekły, a wydana decyzja kończąca postępowanie mieściła się w przewidzianych prawem terminach, co przemawia za oddaleniem zarzutu przewlekłości.

Instytucja kultury, jaką jest Muzeum, ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych, nawet jeśli wykonuje nieodpłatne działania. Kluczowe jest uznanie obiektywnych znamion działalności gospodarczej, które nie ograniczają się wyłącznie do celów zarobkowych.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona. Postępowanie karno-skarbowe wszczęte wobec firmy uznano za uzasadnione, nie mające cech instrumentalnych w postaci wyłącznie formalnego przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Skarga kasacyjna G. Sp. z.o.o. jest niezasadna wobec braku naruszeń art. 200 Ordynacji podatkowej i zasad podatkowego postępowania dowodowego, a połączenie rozstrzygnięć podatkowych w jednej decyzji nie naruszał reguł procesowych.

Organ podatkowy nie odniósł się w interpretacji indywidualnej do kwestii kompleksowych usług medycznych, łamiąc zasadę pełnego rozpatrzenia zagadnień przedstawionych przez wnioskodawcę, przez co jego rozstrzygnięcie jest obarczone wadliwością proceduralną.