Czynności nabycia i sprzedaży lokali mieszkalnych przez przedsiębiorcę w ramach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według przepisów o podatku od towarów i usług, art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

NSA stwierdza, iż zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony w całości, zaś sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Organ podatkowy słusznie nie uznał świadczeń skarżącej za usługi kulturalne podlegające zwolnieniu z VAT.

Skarga na obwieszczenie o licytacji ogranicza się do badania formalnej poprawności obwieszczenia, nie wnikając w merytoryczne aspekty wcześniejszych etapów postępowania egzekucyjnego, takich jak opis i oszacowanie nieruchomości. Nieważność operatu szacunkowego nie stanowiła podstawy do uchylenia danego postanowienia.

Maksymalna stawka opłaty targowej określona w art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku i dotyczy każdej jednostki przestrzennej (stanowiska) sprzedaży, a nie sumarycznej działalności podatnika, co pozostaje w zgodzie z konstytucyjną zasadą równości i kompetencjami gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dzienna maksymalna stawka opłaty targowej ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy, wspierając gminną kompetencję do różnicowania stawek opłat na targowiskach.

Przedłużenie blokady rachunków bankowych spółki podlega uzasadnionej ocenie przesłanek skarbowych wskazujących na ryzyko wyłudzeń, przy czym zasada niewinności nie wpływa na legalność takiego zabezpieczenia. Zastosowanie blokady rachunku bankowego jest zgodne z prawem, gdy stanowi jedyną skuteczną metodę przeciwdziałania oszustwom skarbowym.

Magazynki oraz powierzchnie ekspozycyjne wynajmowane od podmiotów trzecich nie stanowią miejsc prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o NIP i nie podlegają zgłoszeniu identyfikacyjnemu w NIP-8.

Stawkę dziennej opłaty targowej należy rozumieć jako odnoszącą się do każdorazowej czynności sprzedaży na targowisku, istotnej z perspektywy przedmiotowej, co pozwala na różnicowanie stawek przez gminy w ramach wytycznych ustawowych, bez naruszenia zasady równości wobec prawa.

Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ustalana jest w relacji do powierzchni stoiska; jej przedmiotowy charakter nie prowadzi do naruszenia zasady równości względem konstytucji. Samorządy mają prawo różnicować stawki podatków lokalnych w ograniczeniach przepisów materialnych.

Zasada in dubio pro tributario nie ma zastosowania w przypadku interpretacji charakteru maksymalnej stawki opłaty targowej, która ma charakter przedmiotowy, związany z czynnością sprzedaży na targowiskach, a nie podmiotowy, związany z osobą podatnika.

Z zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynika, że opłata targowa odnosi się do powierzchni targowiska, zgodnie z definicją ustawową, a interpretacja przyjęta przez sądy administracyjne nie narusza zasady równości wobec prawa. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

W przypadku korekty podstawy opodatkowania VAT z tytułu błędu/pomyłki, obniżenie podatku naliczonego następuje za okres uzgodnienia i spełnienia warunków korekty, a nie w miesiącu wystawienia faktury korygującej. Faktury pierwotnie nierzetelne nie stanowią podstawy do odliczenia.

Postępowanie odwoławcze w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzone przez organ podatkowy, nie zostało uznane za przewlekłe, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wadium wpłaconego podczas przetargu na nabycie nieruchomości powstaje w momencie wyłonienia nabywcy i podpisania protokołu przetargu, co stanowi zapłatę części ceny przed dostawą towaru, zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u.

Przesłanka braku winy jako warunek przywrócenia terminu procesowego musi wynikać ze zdarzeń obiektywnych i nadzwyczajnych, których strona nie może przewidzieć ani przezwyciężyć nawet przy najwyższej staranności. Professionalny pełnomocnik jest odpowiedzialny za organizację działań kancelarii nawet w trudnych sytuacjach osobistych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż wyrok TSUE C-18/23 nie wpływa na rozstrzygnięcie co do oprocentowania nadpłat, a skarga o wznowienie postępowania na tej podstawie jest bezzasadna. Brak związku wskazanych kwestii uniemożliwia uznanie wpływu wyroku TSUE na wcześniejsze decyzje sądowe.

Na postanowienie organu podatkowego o odmowie udostępnienia dokumentów niewchodzących w skład akt nie przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 178 i art. 179 Ordynacji podatkowej. Samo postanowienie o odmowie winno mieć formę postanowienia, lecz odwołanie możliwe jest tylko w określonych przypadkach.

Interes prawny, wynikający z konkretnej normy prawa materialnego, jest koniecznym warunkiem uzyskania statusu strony w postępowaniu podatkowym o przywrócenie podmiotu do rejestru podatkowego VAT. Sam interes faktyczny nie wystarcza do skutecznej inicjacji takiego postępowania.