Skarga kasacyjna Ł. S. podlega oddaleniu. Wprawdzie pominięcie pełnomocnika w postępowaniu pierwotnym stanowiło naruszenie proceduralne, jednak prawidłowości postępowania nie można kwestionować po jego powtórzeniu. Zawieszenie terminu przedawnienia nastąpiło zgodnie z ustawą w momencie wniesienia skargi, co przesądza o braku podstaw do uznania, iż zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu.

Stosowanie sankcji podatkowej wynikającej z art. 112b ust. 1 i 2 u.p.t.u. wymaga rozważenia zasady proporcjonalności, szczególnie w przypadku błędów podatkowych pozbawionych znamię oszustwa. Sankcje nie mogą być nakładane automatycznie, gdyż nie każde naruszenie wiąże się z oszustwem podatkowym.

W razie wniosku o WIS obejmującego świadczenie kompleksowe, jeśli część usług nie jest kompleksowa, organ podatkowy nie może wydać WIS; związany jest opisem świadczenia z wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza uchylenie decyzji podatkowej przez WSA z uwagi na naruszenie zasady oceny dowodów i zasady związania wytycznymi sądu (art. 153 p.p.s.a.) przez organy podatkowe oraz błędne zastosowanie stawki VAT 0%.

NSA uznał, że polskie przepisy narzucające dodatkowe warunki zwolnienia usług edukacyjnych od VAT są niezgodne z art. 132 Dyrektywy 112, co oznacza konieczność stosowania bezpośredniego zapisu dyrektywy. Usługi edukacyjne świadczone przez podmioty prywatne mogą być zwolnione z podatku, jeśli spełniają cele edukacyjne podobne do publicznych.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.M., uznając brak dostatecznych przesłanek do wznowienia postępowania podatkowego i uchylenia ostatecznych decyzji wymiarowych na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia poprzez nieprawidłowe doręczenie nie stanowi samodzielnej przesłanki uznania decyzji podatkowej za bezprzedmiotową w trybie art. 258 § 1 pkt 1 O.p. Uchwalenie przez NSA nowych zasad nie wpływa z mocą wsteczną na ocenę legalności wcześniej wydanych decyzji.

Podatnik, który nabył gry komputerowe w celach handlowych, lecz nie zdołał ich odsprzedać przed ich utylizacją, nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, o ile nie wykaże, że nabyty towar rzeczywiście służył czynnościom opodatkowanym. Okoliczność niewykorzystania towarów do działalności opodatkowanej, przy braku podjęcia starań odzyskania kosztów, wyklucza odliczenie.

Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej obejmujący usługę podstawową i dodatkowe, uznane za jednolitą usługę kompleksową, musi być rozpatrywany w całości. W przypadku braku nierozerwalności oraz niezależności usług organ nie może wydać WIS, ograniczając się do wybranych usług.

Nieprzedłużenie terminu zwrotu VAT zgodnie z unijnym wymogiem określenia konkretnego terminu skutkuje naliczeniem pełnych odsetek za zwłokę. WSA i NSA uznały nieważność postanowienia organu z 2015 r. z uwagi na brak konkretnego daty przedłużenia, co wymaga przyjęcia pełnych odsetek.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że prawidłowo ustalono brak faktycznej rezydencji cypryjskich kontrahentów podatnika, co uzasadniało zastosowanie 23% stawki VAT na rzecz świadczonych usług transportowych w 2014 r.

Deklaracja korygująca złożona po kontroli podatkowej stanowi nowe rozliczenie, od którego biegnie nowy 60-dniowy termin na zwrot podatku. Przy dokonaniu zwrotu w tym terminie odsetki nie są należne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepis krajowy ustanawiający dwuletni termin dla korekty VAT w ramach ulgi za złe długi zostaje pominięty, jeśli jego zastosowanie narusza zasadę skuteczności prawa unijnego, potwierdzoną wyrokiem TSUE w sprawie C-335/19. Wadliwa implementacja dyrektywy UE przez ustawodawcę krajowego nie może stać na przeszkodzie w realizacji uprawnień podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.L., podtrzymując tym samym solidarną odpowiedzialność podatkową skarżącej za zaległości podatkowe spółki, uznając, że skarga nie zawiera zarzutów skutecznie podważających ustalenia faktyczne oraz prawne dokonane przez organy i sąd pierwszej instancji.