Otrzymanie demonstratora przez V. sp. z o.o. stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, bowiem brak wzajemności i ekwiwalentności świadczeń wyklucza wyłączenie spod opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez V. S.A. została oddalona, gdyż zarzuty proceduralne oraz dotyczące prawa materialnego nie wykazały istotnego wpływu na ostateczność zaskarżonego orzeczenia. Decyzja reformatoryjna organu podatkowego, stwierdzająca nierzetelność ksiąg i faktur, została uznana za prawidłową.

W przypadku zbycia nieruchomości nabytej wiele lat wcześniej przez osobę fizyczną, brak zorganizowanych i ciągłych działań w stosunku do tej nieruchomości oznacza, że uzyskane przychody nie stanowią dochodów z działalności gospodarczej.

Stosowanie zwolnienia z opodatkowania odsetek z tytułu art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. wymaga, aby odbiorca należności posiadał status właściciela w znaczeniu beneficial owner. Podmiot pośredniczący, nie dysponujący samodzielnie uzyskanymi korzyściami, takiego statusu nie posiada.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadnione, pomimo błędów w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, które naruszyły zasady dwuinstancyjności i prawidłowego prowadzenia postępowania dowodowego.

Nauczycielem prywatnego nauczania, korzystającym ze zwolnienia VAT, może być osoba posiadająca wiedzę i umiejętności do prowadzenia zajęć, niezależnie od formalnego wykształcenia kierunkowego.

NSA uznaje, że jeżeli organ podatkowy wykonuje zalecenia sądu administracyjnego zawarte w ich prawomocnych wyrokach, to należy uznać jego działania za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, niezależnie od twierdzeń strony o instrumentalnym wszczęciu postępowania karnego.

Wewnętrzny nabywca węglowy, spełniający materialnoprawne przesłanki zwolnienia, może opierać się na szerokim pojęciu 'dokumentu handlowego', obejmującym umowy i listy przewozowe, niezbędne dla wykazania przeznaczenia wyrobów węglowych na cele zwolnione z akcyzy.

Wznowienie postępowania podatkowego nie może prowadzić do pełnowymiarowego postępowania dowodowego, a jedynie do weryfikacji istniejących przesłanek wznowieniowych, w tym wyjścia na jaw nowych dowodów, spełniających wymogi art. 240 § 1 o.p. Skarga kasacyjna jest niezasadna, oddala się ją.

Niedostateczne rozważenie całokształtu materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stanowiące przeszkodę do skutecznej kontroli instancyjnej, uzasadniają uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Kompetencja do zastosowania stawki VAT 0% w przypadku transakcji WDT oraz eksportowych wymaga dochowania należytej staranności przy realizacji i dokumentacji dostaw; jej brak uniemożliwia skorzystanie z preferencyjnej stawki, niezależnie od wewnętrznych ustaleń umownych.

W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.

Zabezpieczenie środków na rachunku depozytowym, pozostające poza aktem zapłaty podatku, nie stanowi nadpłaty ani nie podlega oprocentowaniu jako nadpłata; doręczenie zarządzenia zabezpieczenia bezpośrednio podatnikowi nie wpływa na istotę tej czynności.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, a także utrata prawa do odliczenia VAT w przypadku braku zachowania należytej staranności przez podatnika.

Skarga kasacyjna V. S.A. oddalona z powodu braku wystarczających przesłanek do podważenia ustaleń faktycznych organu podatkowego, uznającego faktury za nierzetelne oraz prawidłowo ustalającego przedawnienie zobowiązania podatkowego, bez instrumentalnego zawieszenia biegu terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umiejętność dowodu zgodności z prawem podatkowym i materialnym spoczywa na spółce. Stwierdzono, że naruszenie prawa rachunkowego wyklucza jego uznanie jako dowodowego w postępowaniu podatkowym.