Brak odnalezienia dokumentów ustalających wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie jest wystarczający do domniemywania, że odszkodowanie to nie zostało wypłacone. W kontekście historycznym i archiwalnym wymaga to szczegółowej oceny dostępnych dowodów pośrednich.

Postępowania administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, ulegają umorzeniu z mocy prawa na podstawie nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego zgodnej z zasadami konstytucyjnymi dotyczącymi stabilizacji obrotu prawnego.

NSA uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodny ze Studium i mieści się w granicach władztwa planistycznego. Ograniczenia w prawie własności są uzasadnione interesem publicznym i zrównoważonym rozwojem. Skarga kasacyjna oddalona.

Inwestycja elektroenergetyczna może być uznana za cel publiczny niezależnie od jej skali, jeśli służy szeroko rozumianemu dobru publicznemu, a prawa właścicielskie są chronione w granicach przewidzianych przez przepisy prawa.

W sprawach dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajność, sąd administracyjny jest zobowiązany do kompleksowego badania zarówno formalnych, jak i materialnych przesłanek nadania klauzuli tajności, a także alternatywnych podstaw odmowy.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do wydania decyzji w terminie określonym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, a przekroczenie tego terminu uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, niezależnie od trudności organizacyjnych urzędu ani epidemii COVID-19.

Uchwała Rady Miasta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z przepisami prawa i treścią Studium uwarunkowań, a ingerencję w prawo własności uznano za zgodną z konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz władztwem planistycznym gminy.

Decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydana na podstawie wniosku bez podpisu elektronicznego jest dotknięta nieważnością. Organ powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Akt planistyczny, który w sposób nadmierny i nieuzasadniony ogranicza prawa własności poprzez wykluczenie zabudowy, może naruszać zasadę proporcjonalności i przekraczać granice władztwa planistycznego gminy.

Bezczynność organu administracji publicznej w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie zostaje uchylona poprzez niewłaściwe zastosowanie przedłużenia terminu z art. 13 ust. 2 uzip bez wskazania uzasadnionych powodów bezpośrednio związanych z udostępnieniem konkretnej informacji publicznej.

Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. dotycząca odmowy nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu została oddalona, ponieważ nieruchomość w dniu 5 grudnia 1990 r. i 27 października 2000 r. była własnością Gminy, co wykluczało zastosowanie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej dotyczącej umowy objętej tajemnicą bankową jest zgodna z prawem, jeśli umowa dotyczy czynności bankowych, które prawo zapewnia ochroną tajemnicą bankową, jak określono w art. 104 ust. 1 Prawa bankowego.

Decyzja odmowna udostępnienia informacji publicznej uznanej za przetworzoną nie spełnia wymogów prawidłowego uzasadnienia, gdyż nie wykazano konieczności ponadstandardowego zaangażowania w realizację wniosku, a brak konkretnych danych czyni taką kwalifikację niezasadną.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony po 31 grudnia 2023 r., mimo wcześniejszego ustalenia niepełnosprawności, jest rozpatrywany zgodnie z nowymi przepisami, jeśli decyzja o stopniu niepełnosprawności wydana została po tej dacie.

W postępowaniu uwłaszczeniowym obowiązek sporządzenia dokumentacji geodezyjnej ciąży na organie administracyjnym, który musi działać z urzędu, prowadząc wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Stanowiąc inwestycję celu publicznego, rozbudowa sieci elektroenergetycznej uzasadnia zastosowanie art. 124 ust. 1 u.g.n., co pozwala na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Zastrzeżenia dotyczące umocowania do rokowań nie zostały uznane przez NSA za przeszkodę dla ponownego rozpatrzenia sprawy.

Uchwały jednostek samorządu terytorialnego, nawet jeśli stwierdzają odmowę podjęcia działań administracyjnych, podlegają sądowoadministracyjnej kontroli legalności w ramach gwarancji konstytucyjnego prawa do sądu i domniemania właściwości sądów administracyjnych.