Podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wysokości podatku naliczonego bez faktury VAT dokumentującej transakcję, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.p.

Wykładnia art. 16i ust. 5 updop zezwala na zmianę stawek amortyzacyjnych zarówno w przyszłych, jak i przeszłych rozliczeniach podatkowych, pod warunkiem zgodności z terminem przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Sąd uznaje, że przepis art. 22c pkt 2 updof, ograniczający amortyzację nieruchomości, nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych ani interesów w toku, dzięki ustanowieniu przepisów przejściowych.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.W., uznając ją za bezzasadną i niewykazującą dostatecznych podstaw kasacyjnych. Podniesione zarzuty procesowe i materialne nie znalazły potwierdzenia w przebiegu postępowania ani w stanie prawnym sprawy.

Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest udokumentowanie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych fakturą zgodną z rzeczywistością. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji nie stanowią podstawy do zaliczenia ich do kosztów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy przepisów p.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne, uznając cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ podatkowy za dopuszczalne i orzekł zwrot wpisu sądowego.