Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż Wojewoda Małopolski nie popełnił uchybienia mającego istotny wpływ na wynik sprawy, odmawiając wznowienia postępowania, co słusznie uznał sąd pierwszej instancji.

Projekt budowlany, zatwierdzony decyzją, zawierający rażące naruszenie prawa budowlanego poprzez zlokalizowanie wiaty samochodowej zbyt blisko granicy działki, nie traci ważności wskutek późniejszego sprostowania projektanta; wiata pozostanie podlegająca normie lokalizacyjnej zgodnie z przepisem § 19 ust. 2 pkt 1 r.w.t.

Oddalona zostaje nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca kwalifikacji robót budowlanych jako przebudowy, z uwagi na brak wskazania adekwatnych norm materialnoprawnych umożliwiających weryfikację zarzutów.

W sytuacji zakończonych robót budowlanych, obowiązek rozbiórki samowolnie wykonanej inwestycji może być nałożony na właściciela nieruchomości, nawet jeśli nie był inwestorem. Zaskarżony wyrok WSA wymaga ponownego zbadania w kontekście aktualnego brzmienia art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane.

Odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest niewłaściwa, jeśli postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej KPA, a nowe przepisy wymagają jego umorzenia.

Okoliczności faktyczne nie spełniają przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., więc nie uzasadniały nadzwyczajnego odwołania dyrektora szkoły.

Skarga kasacyjna spółki P. sp. z o.o. na decyzję GIOŚ o karze biegnącej za przekroczenie poziomu hałasu została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów oraz niewystarczające podstawy prawne, służące kwestionowaniu ustaleń organów.

Zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, opierające się na ustaleniach kontroli, jest zgodne z prawem i nie narusza przepisów materialnych ani proceduralnych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

Przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zachodzi, gdy działania organu są nieefektywne, lecz nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, co wyklucza sankcję pieniężną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., umarza się z mocy prawa, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi i nie narusza praw obywatelskich.

Gmina, której organ wydał decyzję administracyjną, nie może być uznana za stronę postępowania niespornym w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Jednostce samorządu nie przysługuje legitymacja do inicjowania postępowań nadzwyczajnych dotyczących decyzji własnego organu.

Przed odwołaniem dyrektora instytucji kultury konieczne jest zasięgnięcie opinii stowarzyszeń twórczych i zawodowych zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.k. Pominięcie tego obowiązku stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji odwołującej z funkcji. Organ nadzoru może interweniować przy sprzeczności z przepisami prawa.

Właściwe władze nie mogą stwierdzać nieważności decyzji nacjonalizacyjnych, kiedy nie spełniają one przesłanek przymusowego zarządu państwowego ani nacjonalizacji, nawet mimo zniszczeń wojennych, o ile decyzje wywołały nieodwracalne skutki prawne.