Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zastosowanie art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne, gdy decyzja ta podlega już powadze rzeczy osądzonej, a zmiana interpretacji prawa materialnego nie jest wystarczającą przesłanką do weryfikacji tej decyzji w trybie nadzwyczajnym.
Na podstawie art. 31 pkt 2 u.o.p. samo popełnienie przez cudzoziemca wykroczeń drogowych nie jest wystarczające do uznania zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, jeśli opinie służb bezpieczeństwa wykazały brak takiego zagrożenia oraz po zatarciu wykroczeń. Organy muszą ocenić całokształt okoliczności sprawy.
Opinia prawna sporządzona na potrzeby Komisji ds. Reprywatyzacji, dotycząca wykonywania zadań publicznych, stanowi informację publiczną i jej nieudostępnienie w odpowiedzi na wniosek powoduje bezczynność organu w zakresie u.d.i.p.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje dotyczące uwłaszczenia gruntu i urządzeń na rzecz PKP były obarczone błędami proceduralnymi, co spowodowało ich uchylenie. Decyzja musi zawierać szczegółowe określenie przedmiotu nabycia prawa rzeczowego.
Naruszenie zasad poprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z braku realizacji wyroków sądowych oraz stosowania właściwego przepisu prawa materialnego w zakresie ochrony środowiska, uzasadnia uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieuzasadnione jest stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego wobec legalnie zgłoszonego obiektu tymczasowego, którego niewłaściwe użytkowanie nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa według art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Skarga kasacyjna dotycząca obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego została oddalona z powodu wadliwości w jej konstrukcji, potwierdzając zgodność działań administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa.
Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.
Skarżącemu kasacyjnie nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu nieruchomości, gdyż nie wykazał interesu prawnego wynikającego z normy prawa powszechnie obowiązującego, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia odwołania.
Uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 14 września 2022 r. w zakresie ograniczeń dotyczących lokalizacji inwestycji telekomunikacyjnych nie narusza prawa miejscowego i krajowego. Sąd potwierdził legalność ograniczeń planistycznych uwzględniających ochronę wartości krajobrazowych i kulturowych, przy jednoczesnym umożliwieniu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w postępowaniu. Podjęte działania były konieczne dla rzetelnego ustalenia przesłanek wynikających z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia już zrealizowanego jest dopuszczalne, jeżeli znajduje oparcie w orzecznictwie i nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.
Marszałek Województwa Wielkopolskiego, w ramach właściwości określonej w art. 378 ust. 2a pkt 1 p.o.ś., zobligowany jest do rozpatrzenia wniosków o wydanie zezwoleń w zakresie ochrony środowiska oraz do usunięcia istniejącej bezczynności pod rygorem dalszych środków prawnych.
Odwoławczy organ administracyjny nie naruszył prawa, gdyż pominięcie kwestii terminu w uzasadnieniu decyzji o wznowieniu postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy, jeśli brak przymiotu strony przez wnioskodawcę był przesłanką wystarczającą.