Otrzymana przez spółkę wpłata partycypacyjna Inwestora, będąca elementem umowy zobowiązaniowej, stanowi odpłatne świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ podatkowy nie wykazał braku dobrej wiary skarżącej spółki w kontekście uczestnictwa w oszustwie podatkowym, przyjmując, że brak jednoznacznych dowodów wyklucza możliwość obciążenia spółki odpowiedzialnością podatkową za nieprawidłowości kontrahenta.

W sprawach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki, organ podatkowy właściwy według art. 17a Ordynacji podatkowej musi rozstrzygać zgodnie z przepisami, bez konieczności ustalania nowej miejscowej właściwości na podstawie miejsca wykonywania czynności opodatkowanych.

Właściwość miejscową organu podatkowego w sprawach odpowiedzialności osób trzecich określa art. 17a ordynacji podatkowej jako ogólną, nie akcyjną. NSA uznał za uzasadnione oddalenie skarg kasacyjnych, potwierdzając prawidłowość uchylenia przez WSA decyzji organu odwoławczego.

Prawo do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków na nieruchomość, gdy działalność bezpośrednio przypisana powierzchniom jest opodatkowana VAT, bez potrzeby stosowania proporcji dla tzw. powierzchni mieszanych, jeśli brak działalności pozaopodatkowanej.

Oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia VAT, złożone w akcie notarialnym, wystarcza do skutecznego opodatkowania transakcji poddaną VAT, mimo braku formalnego wymogu w uprzednim stanie prawnym; Skarżąca nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od transakcji ze S. K., który nie działał jako podatnik VAT.

Skarga kasacyjna B. sp. z o.o. została oddalona, a decyzja organów podatkowych o zakwestionowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych została uznana za prawidłową. Wyrok sądów niższej instancji uznaje się za wiążący i wykonany zgodnie z prawem.

W postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe należy umożliwić tej osobie skuteczne podważenie ustaleń faktycznych i prawnych wymiaru podatków spółki, a instrumentalne zawieszenie biegu terminu przedawnienia jest nadużyciem prawa, nie wywierającym skutku materialnoprawnego.

Odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki musi być orzekana przez organ podatkowy właściwy miejscowo i rzeczowo, z należytym uwzględnieniem pełnych praw do obrony, w tym możliwości efektywnego podważania ustaleń wymiarowych.

1. W sprawach dotyczących podatkowych interpretacji indywidualnych Naczelny Sąd Administracyjny - przy związaniu podstawami kasacyjnymi stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. i jednocześnie z uwagi na wynikające z art. 134 § 1 w związku z art. 57a P.p.s.a. uwarunkowania dotyczące sądowej kontroli interpretacji indywidualnych przez sąd pierwszej instancji - merytorycznie może rozważać tylko tę sferę prawa

Przeniesienie odpowiedzialności podatkowej w stosunku do osób trzecich powinno być orzekane przez właściwy organ podatkowy, a właściwość miejscową określa się z uwzględnieniem specyficznego podatku oraz intencjonalności wszczęcia postępowań karnych-skarbowych jako czynnika zawieszającego termin przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W postępowaniu o odpowiedzialność podatkową osób trzecich wymagane jest uwzględnienie prawa do obrony, w tym możliwości kwestionowania ustaleń z postępowania wymiarowego oraz zapewnienie prawidłowego doręczenia postanowień wszczynających takie postępowanie.

Członek zarządu spółki odpowiada za zaległości podatkowe, jeśli w czasie jego kadencji spełnione zostały przesłanki niewypłacalności. Brak zgłoszenia wniosku o upadłość mimo jednoznacznych przesłanek skutkuje jego odpowiedzialnością, niezależnie od liczby wierzycieli spółki.

Decyzja administracyjna doręczona po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest wadliwa i nie może skutkować orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, "uzasadnione przyczyny" różnicy w podstawie opodatkowania akcyzowego mogą obejmować specyfikę rynku nabycia pojazdu. Organ podatkowy powinien przeprowadzić analizę, jeśli podatnik dostarczy wystarczające uzasadnienie dla swojej deklaracji.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że wykażą zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub brak winy w jego niezłożeniu.