Brak uzasadnienia faktów i prawa w decyzji administracyjnej nie jest sam w sobie rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym jej nieważność, o ile rozstrzygnięcie materialne znajduje podstawy prawne. Zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych nie pozwala na stwierdzenie nieważności wyłącznie z powodu braków formalnych.

W razie uchybienia terminowi z art. 148 § 1 k.p.a., wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. Brak dowodów sfałszowania decyzji wyklucza podstawę wznowienia na gruncie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie dotyczące naboru wniosków o zawarcie umowy najmu mieszkań w ramach programu "Mieszkanie Plus" nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a., a zatem nie wymaga stosowania art. 64 § 2 k.p.a. Zatem uchwała Rady Miasta Katowice, w części dotyczącej niedopuszczalności rozpatrzenia niekompletnych wniosków, nie przekroczyła delegacji

Uchwała rady gminy w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zawiera obowiązkowe elementy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów. Warunki obniżania czynszu powinny być ustalone w odrębnej uchwale dotyczącej zasad wynajmowania lokali.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wnioski o wpisy do rejestru kształcenia podyplomowego lekarzy są informacją publiczną i podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą, zaś brak decyzji administracyjnej Naczelnej Rady Lekarskiej o odmowie udostępnienia skutkował bezczynnością.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz oddalił skargę, podkreślając znaczenie zgodności decyzji z obowiązującym stanem prawnym i faktycznym w chwili jej wydania. Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie ma orzeczonego znacznego stopnia niepełnosprawności.

Upływ trzydziestu lat od dnia doręczenia decyzji administracyjnej uzasadnia obligatoryjne umorzenie postępowania o stwierdzenie jej nieważności, nawet gdy nie doręczono jej wszystkim prawowitym stronom. NSA oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną.

NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bratu, jeśli osoby zobowiązane w pierwszej kolejności nie są osobami małoletnimi ani nieposiadającymi orzeczeń o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy pozostaje w mocy, gdyż spełniono wszystkie wymogi prawne dotyczące wyznaczenia obszaru analizowanego i ochrony obszarów Natura 2000. Naruszenia wskazane w skardze kasacyjnej, dotyczące zarówno wyznaczenia obszaru, jak i ochrony przyrody, nie miały miejsca.

Decyzje o warunkach zabudowy mają charakter związany i nie stanowią narzędzia ochrony interesów społecznych, jeśli przepisy prawa nie zostały złamane. Skarga kasacyjna, zarzucająca ogólne naruszenia, nie spełnia przesłanek do uchylenia decyzji organów administracyjnych.

NSA oddalił skargę kasacyjną cudzoziemca, uznając, że zobowiązanie do powrotu jest zgodne z prawem i nie narusza prawa do życia rodzinnego, wyłączając przesłanki dla udzielenia zgody na pobyt humanitarny.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.