Z uwagi na ustrojową pozycję komornika sądowego oraz cywilnoprawny charakter nabycia egzekucyjnego, organ podatkowy nie jest uprawniony do samodzielnego kwestionowania skutków czynności egzekucyjnych dla potrzeb podatku VAT; wymagane jest współdziałanie z sądem powszechnym w celu ustalenia charakteru prawnego dokonanej czynności.

W przypadku prawidłowego doręczenia protokołu oszacowania nieruchomości wraz z pouczeniem, dzień doręczenia postanowienia o uchybieniu terminu nie wyznacza daty ustania przyczyny uchybienia tego terminu (art. 58 § 2 k.p.a.). Skarga kasacyjna niesłuszna.

NSA uznał, że postanowienia dotyczące odpowiedzialności osób trzecich wymagają dokładnej weryfikacji podstaw do jej uznania oraz dotrzymania zasad proceduralnych, co obliguje do uwzględnienia prawa do obrony i właściwości organów podatkowych.

Podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o uczestnictwie w transakcji związanej z oszustwem podatkowym, traci prawo do odliczenia VAT z niej wynikającego, nawet jeśli towary istnieją i są przedmiotem obrotu.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki ma charakter akcesoryjny i in solidum, co oznacza, że nie może być szersza niż odpowiedzialność samego podatnika oraz powstaje wyłącznie w granicach istniejącego i nieprzedawnionego zobowiązania podatkowego spółki.

Wyrok sądu pierwszej instancji podlega utrzymaniu mimo błędów uzasadnienia, gdyż decyzje organów skarbowych w zakresie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe nie zostały proceduralnie i materialnie udowodnione, a odpowiedzialność osoby trzeciej wymaga skutecznego zakwestionowania ustaleń faktycznych dotyczących zobowiązań podatkowych spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, iż wyrok ten, mimo nieprawidłowości uzasadnienia, jest zgodny z prawem, umacniając zasadę odpowiedzialności na gruncie przepisów akcyzowych i właściwości organu.

Prawidłowe odczytanie regulacji zawartych w art. 108a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) w zgodzie z ich celem - którym jest przeciwdziałanie nadużyciom i oszustwom podatkowym – prowadzi do wniosku, iż mechanizm podzielonej płatności znajdzie zastosowanie zarówno w sytuacji, gdy inwestor płaci za fakturę wykonawcy, jak również w sytuacji, gdy

Otrzymana przez spółkę wpłata partycypacyjna Inwestora, będąca elementem umowy zobowiązaniowej, stanowi odpłatne świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ podatkowy nie wykazał braku dobrej wiary skarżącej spółki w kontekście uczestnictwa w oszustwie podatkowym, przyjmując, że brak jednoznacznych dowodów wyklucza możliwość obciążenia spółki odpowiedzialnością podatkową za nieprawidłowości kontrahenta.