Dla ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagane jest uprzednie rozpoznanie geologicznych uwarunkowań terenów osuwiskowych zgodnie ze Studium, co musi być uwzględnione przez sąd administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Planowanie przestrzenne należy do zadań własnych gminy, co obejmuje decyzje ostateczne dotyczące parametrów zabudowy.
Domniemanie prawne wynikające z wpisu w księdze wieczystej jest w pełni wiążące i nie można go obalić przed organami administracji bez odpowiednich dowodów. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność procedury i materialne rozstrzygnięcie WSA.
Uchwała w zakresie § 7 ust. 14 pkt 1 i 3 naruszała prawo przez wprowadzenie zakazu lokalizacji wolnostojących masztów w planie miejscowym, co było sprzeczne z art. 46 ust. 1 u.w.r., wykluczającego zakazy bezwzględnego ograniczenia inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.
Odmowa przyznania zasiłku celowego nie narusza prawa, gdy organ podejmuje uznaniową decyzję o jego nieprzyznaniu, kierując się oceną niezbędności potrzeby oraz dostępnością ograniczonych środków pomocy społecznej.
Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.
Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. jest zgodny z Konstytucją i prawodawstwem międzynarodowym. Postępowania wszczęte po upływie trzydziestu lat od wydania decyzji administracyjnej ulegają umorzeniu z mocy prawa, co realizuje konstytucyjną zasadę pewności prawa.
Brak mechanizmów kompensacyjnych w art. 37a ust. 9 u.p.z.p. powoduje, że wprowadzenie uchwałą krajobrazową obowiązku dostosowania legalnych tablic reklamowych, bez zapewnienia odszkodowania, narusza prawa majątkowe, skutkiem czego uchwała jest częściowo nieważna.
Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, stwierdził, że dokumenty geologiczne stanowią dostateczną bazę do rozpoznania geologicznego przy planowaniu przestrzennym. Sprawa wymaga ponownej oceny pod kątem innych aspektów naruszenia prawa.
Zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa o planie zagospodarowania obszaru "Zakamycze" nie naruszała prawa, a ograniczenia zabudowy były zgodne z jej treścią oraz przestrzenno-prawnymi przesłankami bezpieczeństwa publicznego i ochrony środowiska.
Uchwała Rady Miasta Katowice naruszała art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, lecz jej nieważność nie musi być orzekana w całości, z uwagi na potencjalną możliwość jej wyeliminowania w części. Wymagana jest kompleksowa analiza uchwały i jej skutków prawnych.
Informacja o wynagrodzeniu Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej stanowi informację publiczną, gdyż związana jest z działalnością finansową samorządu zawodowego, a więc podlega obowiązkowi udostępnienia na zasadach u.d.i.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, potwierdzając prawidłowość procedur i ustaleń Rady Doskonałości Naukowej w zakresie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego wobec skarżącej.
Wykorzystanie wywłaszczonej nieruchomości w sposób zgodny z celem określonym w decyzji wywłaszczeniowej wyklucza prawo do zwrotu nieruchomości, nawet przy zmianach szczegółowego zagospodarowania spełniającego różne funkcje osiedla mieszkaniowego.
Osoba pobierająca specjalny zasiłek opiekuńczy nie ma prawa do jednoczesnego przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bez wcześniejszej rezygnacji ze świadczenia konkurencyjnego, złożonej w sposób niehipotetyczny i zgodny z wymogami prawa.