Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogazowni bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów o odpadach, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.
Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, nakładające obowiązek prowadzenia wizyjnego monitoringu i zgłoszenia zamknięcia składowiska, jest zgodne z prawem. Odrzucenie skargi wynika z prawidłowej oceny ustaleń pokontrolnych.
Uzasadnienie odmowy zwrotu nieruchomości wywłaszczonej w celu budowy osiedla mieszkaniowego jest zgodne z prawem, jeśli na wywłaszczonej działce zorganizowano zaplecze budowy, co wystarcza do realizacji celu wywłaszczenia. Wszelkie późniejsze zmiany w użytkowaniu nieruchomości nie mają wpływu na ocenę spełnienia celu wywłaszczenia.
Gmina L. i Stowarzyszenie nie mają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji przed SKO o odmowie uchylenia decyzji środowiskowej; oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na brak wykazania interesu prawnego i społecznego.
Uchwała Sądu: Dla ustalenia odległości planowanej zabudowy od drogi istotna jest charakterystyka terenu jako "w terenie zabudowy" lub "poza terenem zabudowy" w rozumieniu art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych; organ winien zweryfikować cechy zagospodarowania przed wydaniem decyzji.
Wewnętrzne akty dotyczące zasad bezpieczeństwa w Zakładzie Karnym, mimo ich wewnętrznego charakteru, stanowią informację publiczną, gdy dotykają aspektów mających znaczenie dla praw i obowiązków osadzonych, co skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia skarżącemu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że kara administracyjna nałożona za naruszenia w zakresie magazynowania odpadów jest zasadna i proporcjonalna, podkreślając charakter związany decyzji o jej wymierzeniu oraz brak przesłanek do uznania naruszenia za znikome.
Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest zasadna, jeżeli organ wykazał, że odniósł się do złożonego wniosku zgodnie z jego możliwościami oraz poinformował o braku posiadania niektórych informacji.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia zatrudnienia, a rezygnacja z pracy nie występuje jako bezpośrednia konieczność sprawowania opieki.
Zgodnie z art. 18 ust. 1e specustawy drogowej, "wydanie nieruchomości" wymaga podjęcia czynności przez właściciela zapewniających inwestorowi realną możliwość jej użytkowania. Brak aktywnego działania ze strony wydającego uniemożliwia uzyskanie podwyższonego o 5% odszkodowania.
Uchwała Rady Miejskiej w Łodzi w sprawie nagród dla nauczycieli nie narusza art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, gdyż przepisy te nie wymagają określenia podmiotów zgłaszających kandydatów do nagród.
Ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę prywatności oraz danych wrażliwych osób wykonujących czynności pomocnicze nie narusza przepisów u.d.i.p. Organy są zobowiązane do ochrony danych o stanie zdrowia, co uzasadnia odmowę udostępnienia orzeczeń komisji lekarskich.
Stwierdzenie wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej z mocy prawa jest uzasadnione, jeżeli brak jest formalnej propozycji dalszego zatrudnienia przed upływem ustawowego terminu do jej złożenia, a przesłanki materiałowe wykluczają interpretację ochronną, nawet w przypadku ciąży.
NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję Prezesa Wód Polskich, podkreślając obowiązek wydania decyzji merytorycznej w sprawach o dostawę wody, korygując interpretację przeszkód podmiotowych jako podstawy do umorzenia postępowania.
Usunięcie drzew z zamiarem realizacji inwestycji wydobywczej podlega wymogowi uzyskania zezwolenia zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przyrody, a niezgłoszenie zamiaru wycinki uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
NSA stwierdził, że uchwała Rady Gminy o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przeznaczająca działki J.J. pod oczyszczalnię ścieków, nie naruszała prawa własności i była zgodna z prawem, służąc ochronie interesu publicznego i środowiska przy minimalizacji uszczerbku dla interesów indywidualnych.
Skarga kasacyjna nie została uwzględniona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji odmawiającej cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, na podstawie niespełnienia przesłanki nieprzerwanego i legalnego pobytu na terytorium RP.