Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.

Sąd kasacyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw, potwierdzając wadliwość proceduralną w postępowaniu egzekucyjnym wynikającą z nieprawidłowości doręczenia.

Pozwolenie na budowę, nawet jeśli wydane z naruszeniem prawa, nie może być uznane za niebyłe, jeśli pozostaje w obrocie prawnym. Zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego wymaga istotnych odstępstw od projektu, a ich brak uniemożliwia nakaz zaniechania robót.

Wydanie decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n. nie wymaga zamieszczenia terminu czasowego, a wymaganie takie nie wynika z aktualnych przepisów prawa materialnego.

Składając wniosek o legalizację po terminie przewidzianym prawem, inwestor ponosi konsekwencje w postaci obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 49e Prawa budowlanego.

Tylko podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze są uprawnione do przekwalifikowania produktów spożywczych na produkty uboczne nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009. Inne podmioty nie posiadają takiego uprawnienia.

Uzasadnione jest stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego, gdyż wygaśnięcie norm zawartych w art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy niweluje zawieszenie terminów proceduralnych dla cudzoziemców, uzasadniając tym samym obowiązek załatwienia sprawy w przewidzianym terminie.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu prowadzenia gospodarstwa rolnego przez wnioskodawczynię jako negatywnej przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Ograniczenia przeznaczenia nieruchomości wynikające z uchwały Rady Miejskiej, choć naruszające interes prawny właściciela, są zgodne z prawem, jeżeli stanowią realizację uzasadnionego interesu publicznego oraz respektują zasadę proporcjonalności.

Decyzja organu administracyjnego o uchyleniu decyzji niższego organu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 138 § 2 K.p.a. jest zgodna z prawem w świetle niedostatecznie zgromadzonego materiału dowodowego wymagającego uzupełnienia, bez uszczerbku dla zasady dwuinstancyjności.